Jestem z mężem od czterech lat, ogółem od siedmiu lat razem. Na początku było idealnie - zakochani w sobie. Z czasem się to zmieniło. W nasz związek zaczęła ingerować jego nienormalna rodzinka, byłam w ich oczach nikim - zwykłą, młodą idiotką, którą można było manipulować.
Nasze hity
Z czasem zrozumiałam, co się dzieje,miałam dość, ale mąż mnie przekonywał, że wszystko jest ok. Tak nie było, bo całe kłamstwa szły za moimi plecami. Mam tego dość, odizolowałam się od nich, ale on nie. I oni dalej nim manipulują. Pożycza im pieniądze, potem ich nie oddają, bo mówią, że jesteśmy a bogaci, pomaga, ale jeżeli nam jest potrzebna pomoc, to nas unikają, mówią, że nie mają czasu lub pieniędzy. Ale to nie koniec mojego problemu.
Najgorsze jest to, że między nami od dłuższego czasu jest źle, kłócimy się o wszystko, w łóżku jest byle jak z jego strony. Ja znów potrzebuję namiętności i czułości, ale tego nie otrzymuję. Poniża mnie, traktuje jak przedmiot. Kocham swoje dzieci i ich nie zostawię nigdy, ale jego - sama nie wiem? On udaje niewiniątko, porządnego faceta, ale czuję, że on nim nie jest, pracuje w delegacji, więc nie wiem, co on tam może robić. Jest chorobliwie zazdrosny o mnie, ciężko mi jest nawet wyjść do kumpeli itp. Jeżeli nie odbieram telefonu lub mnie za długo nie ma, to już mi wyskakuje z tekstem: "z kochankiem się widziałaś"? - a kochanka nie mam.
Mam tego dość, nie czuję się kochana, skrywam w sobie te wszystkie problemy, nie mam się komu wypłakać, więc chcę podzielić się z wami moją historią i prosić was drogie Panie o radę. Co mam dalej robić? Przecież na siłę szczęścia nie osiągnę...
Najgorsze jest to, że między nami od dłuższego czasu jest źle, kłócimy się o wszystko, w łóżku jest byle jak z jego strony. Ja znów potrzebuję namiętności i czułości, ale tego nie otrzymuję. Poniża mnie, traktuje jak przedmiot. Kocham swoje dzieci i ich nie zostawię nigdy, ale jego - sama nie wiem? On udaje niewiniątko, porządnego faceta, ale czuję, że on nim nie jest, pracuje w delegacji, więc nie wiem, co on tam może robić. Jest chorobliwie zazdrosny o mnie, ciężko mi jest nawet wyjść do kumpeli itp. Jeżeli nie odbieram telefonu lub mnie za długo nie ma, to już mi wyskakuje z tekstem: "z kochankiem się widziałaś"? - a kochanka nie mam.
Mam tego dość, nie czuję się kochana, skrywam w sobie te wszystkie problemy, nie mam się komu wypłakać, więc chcę podzielić się z wami moją historią i prosić was drogie Panie o radę. Co mam dalej robić? Przecież na siłę szczęścia nie osiągnę...
