AAA
Szampan - poczciwe winko z bąbelkami - kojarzy się nam z XIX wiekiem: dworskimi balami, dorożkami, panami oficerami, damami w krynolinach i walcami Straussa. Dziś w każdym osiedlowym kiosku spożywczym możemy kupić butelkę „wina musującego”.
U mnie w sklepie pod blokiem „radziecki szampan” „chodził” ostatnio po 5.90 zł i cieszył się dużym wzięciem! Oczywiście ma on niewiele wspólnego z prawdziwym szampanem z Szampanii. Jednak w czasach masowej produkcji i przeludnienia świata każdy chce posmakować luksusu podczas domowego Sylwestra. A najlepiej, gdyby ten luksus kosztował nas najwyżej kilka złotych. Zalewa nas więc hektolitrami tani „szampan” ze wschodu i zachodu. Nikt jednak nie narzeka, smak się raczej nie liczy, a Sylwester bez szampana jest dla wielu niczym Boże Narodzenie bez choinki.
Perlista rozkosz naszych prababci prosto z Szampanii
Czasy swojej największej świetności szampan przeżywał jakieś 150 lat temu. W cesarskim Paryżu, Berlinie czy Wiedniu, był tak popularny, że Johann Strauss poświęcił mu cały finał swojej najbardziej znanej operetki „Zemsta Nietoperza”. Wyraźnie wstawiona Rozalinda wyśpiewuje tam z kieliszkiem w dłoni:
„Więc to szampan był winien wszystkim naszym cierpieniom!
Ukazał mi prawdę, że mąż jest wierny i skory do skruchy.
Wznieśmy zatem kieliszki i wypijmy zdrowie Króla Wszystkich Win.
Na zdrowie! Na zdrowie!
Oddajmy mu należną cześć...
Niech nam żyje Król Szampan Pierwszy!”
Szampan uchodził wówczas za trunek bogaczy, których stać było na rozkosze podniebienia. Nie znano wtedy wszelkich podróbek, które bardziej przypominają wodę gazowaną, aniżeli luksusowe wino. Najlepsze szampany sprowadzano z północno - wschodniej Francji. Podobnie jak dzisiaj, produkowano je wówczas według skomplikowanej „methode champenoise” polegającej na przeprowadzeniu w butelce drugiej fermentacji.
Czasy swojej największej świetności szampan przeżywał jakieś 150 lat temu. W cesarskim Paryżu, Berlinie czy Wiedniu, był tak popularny, że Johann Strauss poświęcił mu cały finał swojej najbardziej znanej operetki „Zemsta Nietoperza”. Wyraźnie wstawiona Rozalinda wyśpiewuje tam z kieliszkiem w dłoni:
„Więc to szampan był winien wszystkim naszym cierpieniom!
Ukazał mi prawdę, że mąż jest wierny i skory do skruchy.
Wznieśmy zatem kieliszki i wypijmy zdrowie Króla Wszystkich Win.
Na zdrowie! Na zdrowie!
Oddajmy mu należną cześć...
Niech nam żyje Król Szampan Pierwszy!”
Szampan uchodził wówczas za trunek bogaczy, których stać było na rozkosze podniebienia. Nie znano wtedy wszelkich podróbek, które bardziej przypominają wodę gazowaną, aniżeli luksusowe wino. Najlepsze szampany sprowadzano z północno - wschodniej Francji. Podobnie jak dzisiaj, produkowano je wówczas według skomplikowanej „methode champenoise” polegającej na przeprowadzeniu w butelce drugiej fermentacji.
oceń
