AAA
Chciałabym mieć zdjęcie z dzieciństwa, na którym pozuję w punkowych ciuszkach z Justin Iloveu… Niestety, to już się nie zdarzy. Na pocieszenie mogę jednak kupić sobie którąś z ich kapitalnych tunik, lub pościel z… Marlonem Brando. Markę „Justin Iloveu” tworzą Katarzyna Wyrozębska i Jan Estrada – Osmycki.
Podejrzewam, że za projektem ubranek dla dzieci musi czaić się jakiś baby-model, który spowodował powstanie Justin Iloveu?
Kasia Wyrozębska: Tak, jestem mamą siedmiomiesięcznej Lulu, która natchnęła mnie do projektowania punkowych ubrań. Widziałam takie rzeczy tworzone przez artystów w Berlinie czy Nowym Yorku i zapragnęłam pokazać, że u nas też można. Że jest luka na rynku.
Bo ubranka dla dzieci z pomysłem - to chyba nadal nowość na polskim rynku?
Fajnych ubranek jest tak naprawdę dużo, jednak nie ma jednej firmy, która robi oryginalne rzeczy w pojedynczych egzemplarzach w przystępnej cenie. Nasze wzory pochodzą od polskich grafików, dizajnerów.
Dużą swobodę działania daje mi to, iż mamy swoją pracownię, gdzie robimy nadruki i może to być na przykład pięć takich samych ubrań, a nie pięćset. Mam swoje dziecko i projektuję tylko takie rzeczy, które chcę, by ono nosiło. Nie sugeruję się rynkiem, czy wyobrażeniem o tym, co chce kupić klient.
Jeśli chodzi o gusta dominują chyba nadal stereotypy: stroje słodziutkie, różowe dla dziewczynki, a niebieskie dla chłopca?
Okropieństwo ubrań dla dzieci widać dopiero, gdy mają po kilka lat. Często spotykam fajnych rodziców z jakimś dzieciakiem w koszmarnej kurtce czy spodniach. Wiem, że często to jest wybór dziecka, to ono decyduje co chce nosić i wybiera takie ubrania bajkopodobne, ale często jest to tak naprawdę brak pomysłu czy asortymentu. Nawet fajny wzór z HM nie jest unikatowy, poprzez swoją masowość i produkcje w Chinach.
Bo ubranka dla dzieci z pomysłem - to chyba nadal nowość na polskim rynku?
Fajnych ubranek jest tak naprawdę dużo, jednak nie ma jednej firmy, która robi oryginalne rzeczy w pojedynczych egzemplarzach w przystępnej cenie. Nasze wzory pochodzą od polskich grafików, dizajnerów.
Dużą swobodę działania daje mi to, iż mamy swoją pracownię, gdzie robimy nadruki i może to być na przykład pięć takich samych ubrań, a nie pięćset. Mam swoje dziecko i projektuję tylko takie rzeczy, które chcę, by ono nosiło. Nie sugeruję się rynkiem, czy wyobrażeniem o tym, co chce kupić klient.
Jeśli chodzi o gusta dominują chyba nadal stereotypy: stroje słodziutkie, różowe dla dziewczynki, a niebieskie dla chłopca?
Okropieństwo ubrań dla dzieci widać dopiero, gdy mają po kilka lat. Często spotykam fajnych rodziców z jakimś dzieciakiem w koszmarnej kurtce czy spodniach. Wiem, że często to jest wybór dziecka, to ono decyduje co chce nosić i wybiera takie ubrania bajkopodobne, ale często jest to tak naprawdę brak pomysłu czy asortymentu. Nawet fajny wzór z HM nie jest unikatowy, poprzez swoją masowość i produkcje w Chinach.
oceń
