rodzina i dziecko
AAA
fot. Jupiterimages
W Polsce co roku około 20 tys. kobiet przed 19 rokiem życia rodzi dzieci. Niektóre dziewczęta macierzyństwo rozpoczynają mając 14-15 lat. Towarzyszy im szok i lęk o przyszłość. Chociaż młodych matek jest coraz więcej, to trudno powiedzieć, że istnieje akceptacja społeczna na wczesne rodzicielstwo. Nastolatki muszą zazwyczaj zmierzyć się z reakcją szkoły, ale też przyjaciół i rodziny.
Na potrzeby programu MTV „Licealne ciąże" wykonano badania, które wykazały, że na świecie każdego roku około 15 milionów nastoletnich dziewcząt między 15 a 19 rokiem życia rodzi dzieci. Stanowi to ponad 10 proc. wszystkich urodzeń na całym świecie. Szacuje się, że co godzinę ponad 1600 nastolatek zostaje matkami, co daje liczbę 38500 urodzeń każdego dnia. Polska nie odbiega od światowych statystyk. Z roku na rok rośnie liczna matek – nastolatek, wynika z danych GUS. W porównaniu z rokiem 2005, różnica sięga prawie 10 proc. Obecnie w ciążę w ciągu roku zachodzi około 20 tysięcy dziewcząt poniżej 19 roku życia. Najmłodsze matki mają 12-14 lat.
Nasze hity
Strach o przyszłość
Malwina była dobrą uczennicą, jej rodzice – mama architekt, tata prawnik – są wymagający. Zawsze musiała po 22 być w domu. Nawet w piątki i soboty, kiedy jej 16-17 letni znajomi już imprezowali do rana. Nie buntowała się, myślała o tym, że za chwilę zda maturę i wyjedzie z rodzinnego miasteczka na studia do Krakowa. Adam był jej kolegą ze szkoły, rok starszy. Zakochała się. Poszli do łóżka ze trzy razy, nigdy nie planowali tego, ale akurat jego rodziców nie było w domu, a u niego „odrabiali lekcje”. On pierwszy dowiedział się o tym, że Malwina jest w ciąży. I przestał odbierać telefony. Dziewczyna poczuła się zupełnie sama.
- Byłam przerażona. Żegnałam moje marzenia o studiach w Krakowie. Nie wiedziałam, jak mam dalej żyć. Chwilami myślałam, że lepiej byłoby dla wszystkich, żebym umarła. Czas mijał, a ja nie potrafiłam powiedzieć o tym rodzicom. Bałam się. Byłam w trzecim miesiącu ciąży, fatalnie się czułam, a matka zaczęła na mnie patrzyć podejrzliwie. Powiedziałam, że jestem w ciąży i wyszłam z domu. Kiedy po kilku godzinach wróciłam, ona siedziała i płakała – wspomina Malwina.
Anna Mochnaczewska - Dzik, psychoterapeuta, Ośrodek Psychoterapii i Treningu Osobistego MENTIS, mówi, że dla dojrzałych kobiet wiadomość o ciąży, nawet jak jest planowana, stanowi dużą życiową zmianę. Co dopiero dla młodej dziewczyny, która niejednokrotnie nie ma jeszcze sprecyzowanych planów na przyszłość.
Nastolatka, która dowiaduje się, że będzie miała dziecko, jest bardzo zagubiona i przerażona. Musi skonfrontować się z wieloma rzeczami na raz. Po pierwsze, poradzić sobie ze strachem przed opinią najbliższego otoczenia - rodziców, reszty rodziny, rówieśników. Dlatego też dziewczyny tak często zwlekają z podzieleniem się tą wiadomością. Po drugie - odczuwa lęk związany z powiedzeniem o tym partnerowi – boi się, że zostanie w takiej sytuacji sama, porzucona, a chłopak wyprze się wszystkiego i nie weźmie odpowiedzialności.
- Pojawia się lęk dotyczący planów życiowych oraz wewnętrzne dylematy typu: jak ma ułożyć sobie życie, jak odnaleźć się w sytuacji, kiedy rówieśnicy chodzą na imprezy i podejmują decyzje o dalszej nauce, podczas gdy ona ma na głowie odpowiedzialność przerastającą jej dojrzałość emocjonalną – mówi Anna Mochnaczewska – Dzik.
Jak przekonać męża do porodu rodzinnego?
Malwina była dobrą uczennicą, jej rodzice – mama architekt, tata prawnik – są wymagający. Zawsze musiała po 22 być w domu. Nawet w piątki i soboty, kiedy jej 16-17 letni znajomi już imprezowali do rana. Nie buntowała się, myślała o tym, że za chwilę zda maturę i wyjedzie z rodzinnego miasteczka na studia do Krakowa. Adam był jej kolegą ze szkoły, rok starszy. Zakochała się. Poszli do łóżka ze trzy razy, nigdy nie planowali tego, ale akurat jego rodziców nie było w domu, a u niego „odrabiali lekcje”. On pierwszy dowiedział się o tym, że Malwina jest w ciąży. I przestał odbierać telefony. Dziewczyna poczuła się zupełnie sama.
- Byłam przerażona. Żegnałam moje marzenia o studiach w Krakowie. Nie wiedziałam, jak mam dalej żyć. Chwilami myślałam, że lepiej byłoby dla wszystkich, żebym umarła. Czas mijał, a ja nie potrafiłam powiedzieć o tym rodzicom. Bałam się. Byłam w trzecim miesiącu ciąży, fatalnie się czułam, a matka zaczęła na mnie patrzyć podejrzliwie. Powiedziałam, że jestem w ciąży i wyszłam z domu. Kiedy po kilku godzinach wróciłam, ona siedziała i płakała – wspomina Malwina.
Anna Mochnaczewska - Dzik, psychoterapeuta, Ośrodek Psychoterapii i Treningu Osobistego MENTIS, mówi, że dla dojrzałych kobiet wiadomość o ciąży, nawet jak jest planowana, stanowi dużą życiową zmianę. Co dopiero dla młodej dziewczyny, która niejednokrotnie nie ma jeszcze sprecyzowanych planów na przyszłość.
Nastolatka, która dowiaduje się, że będzie miała dziecko, jest bardzo zagubiona i przerażona. Musi skonfrontować się z wieloma rzeczami na raz. Po pierwsze, poradzić sobie ze strachem przed opinią najbliższego otoczenia - rodziców, reszty rodziny, rówieśników. Dlatego też dziewczyny tak często zwlekają z podzieleniem się tą wiadomością. Po drugie - odczuwa lęk związany z powiedzeniem o tym partnerowi – boi się, że zostanie w takiej sytuacji sama, porzucona, a chłopak wyprze się wszystkiego i nie weźmie odpowiedzialności.
- Pojawia się lęk dotyczący planów życiowych oraz wewnętrzne dylematy typu: jak ma ułożyć sobie życie, jak odnaleźć się w sytuacji, kiedy rówieśnicy chodzą na imprezy i podejmują decyzje o dalszej nauce, podczas gdy ona ma na głowie odpowiedzialność przerastającą jej dojrzałość emocjonalną – mówi Anna Mochnaczewska – Dzik.
Jak przekonać męża do porodu rodzinnego?
oceń
