związek
AAA
Anna (26 lat)
Dokładnie 15 lat temu na szkolnej dyskotece poprosił mnie do tańca najprzystojniejszy chłopak z całej szkoły. Miał na imię Adrian. Podkochiwałam się w nim, od kiedy go po raz pierwszy zobaczyłam. Później spotkaliśmy się kilka razy i koniec końców zostaliśmy parą. Był to mój pierwszy chłopak, a ja byłam jego pierwszą dziewczyną. Z Adrianem byliśmy nierozłączni, studiowaliśmy nawet ten sam kierunek. Wszystko zmieniło się pod koniec drugiego roku studiów. Adrian poznał starszą od siebie o rok studentkę z wymiany, z którą od razu znalazł dziwną nić porozumienia. Na samym początku nie zwracałam na to w ogóle uwagi, jednak po kilku miesiącach ich zażyłości zaczęłam się czuć jak piąte koło u wozu – a przecież to ja byłam jego dziewczyną, a nie ona! Rzucił mnie na trzecim roku i związał się z tą okropną Michelle. Jak ja ich wtedy nienawidziłam! Nie wiem co było później, bo przeniosłam się na studia zaoczne – nie chciałam ich po prostu widzieć.
Nasze hity
Rozpaczałam 7 miesięcy, dopóki nie poznałam Michała, mojego męża. Był on panaceum na moje złamane serce, które powoli zaczęło się regenerować. Koniec końców zakochaliśmy się w sobie i wzięliśmy szybki ślub bez wiedzy rodziców. Nietrudno sobie wyobrazić, że zarówno moi rodzice, jak i teściowe nie byli zachwyceni tą nowiną, ale co mogli zrobić, skoro było już po fakcie. Z Michałem zamieszkaliśmy razem i po czterech miesiącach pożycia małżeńskiego zaszłam w ciąże. Patrycja urodziła się w listopadzie, a w kwietniu następnego roku znowu na swej drodze spotkałam Adriana. Nie wyszło mu z Michelle – z czego w głębi duszy bardzo się ucieszyłam – jest zatwardziałym singlem i ani mu w głowie małżeństwo i zmiana brudnych pieluch. Ale to spotkanie zmieniło coś w naszym życiu, sprawiło, że nasze drogi zeszły się po raz kolejny. Mieszkamy w jednym mieście, widujemy się dosyć często, czuje, że to uczucie znowu się odradza. Z drugiej strony boje się tego – mam poukładane życie i nie chcę zranić mojego męża…
oceń
