AAA
Jedni z radością wynoszą śmieci lub wyśmienicie gotują, ale za to wiecznie się spóźniają, gubią klucze i nigdy nie pamiętają o Twoich urodzinach. Inni są punktualni, nigdy nie rozrzucają po podłodze skarpetek, ale zawsze przypalają jajecznicę. Nie ma mężczyzn idealnych... Z którym z nich zatem łatwiej żyć?
Bałaganiarze nigdy nie wynoszą do kuchni kubka po kawie, pedanci natomiast potrafią trzy razy prasować tę samą koszulę. Bałaganiarz i pedant to dwa skrajne żywioły. Łączy ich jedno - bywają nieprzewidywalni. I za to właśnie warto ich szanować, kochać i akceptować. Bo zmienić ich nie sposób.
Artystyczny nieład
Życie pod jednym dachem z kimś, komu porządek jest obcy, to momentami ciężka szkoła przetrwania. Bałaganiarz po prostu nie panuje nad tym, co dzieje się z jego najbliższym otoczeniem. Nieporządek, który wokół siebie tworzy to dla niego zwykły artystyczny nieład, który tylko dodaje smaku codzienności. Bezmyślnie rozkłada gazety po całym domu, choć dobrze wie, gdzie stoi gazetownik, wstawia do lodówki puste pudełko po mleku, licząc chyba, że w jakiś magiczny sposób znowu się zapełni i z właściwym sobie roztrzepaniem zapomina, gdzie położył klucze od samochodu. Jest zwykle niezorganizowany, zapominalski i niepunktualny. Do tego nie uczy się na własnych błędach i bywa niepoprawnym optymistą, licząc, że i tym razem, czwarty już z kolei dowód osobisty na pewno gdzieś „się znajdzie”. Wydaje się prawdziwym lekkoduchem, który nie przywiązuje wagi do codziennych i to w dodatku tak przyziemnych czynności jak odkurzanie, wynoszenie śmieci, czy nawet zakręcanie tubki po paście do zębów.
Życie pod jednym dachem z kimś, komu porządek jest obcy, to momentami ciężka szkoła przetrwania. Bałaganiarz po prostu nie panuje nad tym, co dzieje się z jego najbliższym otoczeniem. Nieporządek, który wokół siebie tworzy to dla niego zwykły artystyczny nieład, który tylko dodaje smaku codzienności. Bezmyślnie rozkłada gazety po całym domu, choć dobrze wie, gdzie stoi gazetownik, wstawia do lodówki puste pudełko po mleku, licząc chyba, że w jakiś magiczny sposób znowu się zapełni i z właściwym sobie roztrzepaniem zapomina, gdzie położył klucze od samochodu. Jest zwykle niezorganizowany, zapominalski i niepunktualny. Do tego nie uczy się na własnych błędach i bywa niepoprawnym optymistą, licząc, że i tym razem, czwarty już z kolei dowód osobisty na pewno gdzieś „się znajdzie”. Wydaje się prawdziwym lekkoduchem, który nie przywiązuje wagi do codziennych i to w dodatku tak przyziemnych czynności jak odkurzanie, wynoszenie śmieci, czy nawet zakręcanie tubki po paście do zębów.
oceń
