AAA
Test potrójny poziomów hCH, AFP i estriolu polega na pobraniu krwi, która jest następnie poddawana analizie biochemicznej. Dzięki niemu wykrywa się 6 na 10 przypadków zespołu Downa. Niestety - im starsza przyszła matka, tym większe prawdopodobieństwo niejednoznacznych wyników. Warto też pamiętać, że nieprawidłowy wynik niekoniecznie świadczy o chorobie dziecka. Jeśli lekarz stwierdzi na podstawie testu ryzyko zespołu Downa lub przepukliny rdzeniowej, konieczne są dalsze badania i wielu przypadkach okazuje się, że mimo podejrzeń, dziecko rozwija się prawidłowo.
Badania prenatalne inwazyjne pozwalają postawić diagnozę z dokładnością prawie 100 procentową. Niestety niosą ze sobą ryzyko poronienia, średnio 1 kobieta na 200 traci dziecko w efekcie badań prenatalnych. Im bardziej doświadczony lekarz i im wyższej klasy sprzęt, tym mniejsze ryzyko poronienia.
Nasze hity
Amniopunkcję wykonuje się zazwyczaj około 15-16 tygodnia ciąży. Polega na pobraniu do analizy laboratoryjnej próbki płynu owodniowego. Za pomocą USG lekarz lokalizuje zbiornik płynu owodniowego i nakłuwa go cienką igłą przez powłoki brzuszne matki. Na wynik czeka się około 3 tygodnie. Ze względu na ryzyko poronienia proponuje się je tylko kobietom o podwyższonym ryzyku wystąpienia zespołu Downa lub innych wad płodu.
Fetoskopia polega na wprowadzeniu do jamy macicy przez nakłucie jamy brzusznej specjalnego aparatu optycznego. Dzięki tej metodzie można pobrać próbki krwi dziecka w celu wykrycia ciężkich chorób krwi. Dzięki badaniu wziernikowemu płodu, możliwe jest także przeprowadzenie niektórych zabiegów chirurgicznych, np. sączkowanie wodogłowia. Fetoskopia może mieć nieoceniony wpływ na rozwój płodu, jednakże wiąże się ona z dużym ryzykiem. Wyciekanie płynu owodniowego występuje w 4 proc. przypadków, a przedwczesny poród w 7-8 proc.
Biopsję trofoblastu można stosować już około 10-go tygodnia. Polega na pobraniu cienką igłą przez kanał szyjny macicy lub powłoki brzuszne próbki kosmków. Badanie pozwala zdiagnozować np. dystrofię mięśniową, która jest ciężką chorobą, prowadzącą do zaniku mięśni. Wynik uzyskuje się już po kilku dniach, ale badanie niesie większe ryzyko poronienia niż amniopunkcja (średnio 1 na 30).
Kordocenteza to najtrudniejsze do wykonania i najbardziej ryzykowne badanie prenatalne. Najczęściej robi się je po 19-tym tygodniu ciąży w znieczuleniu miejscowym. Wynik otrzymuje się po 7-10 dniach. Po nakłuciu igłą powłok brzusznych, lekarz pobiera krew z żyły pępowinowej. Dzięki analizie krwi można ustalić czy i jaką chorobą genetyczną jest obciążone dziecko. Zbadać można także jego morfologię i grupę krwi (przy ryzyku wystąpienia konfliktu serologicznego) oraz zdiagnozować wrodzoną infekcję lub zakażenia wewnątrzmaciczne.
Fetoskopia polega na wprowadzeniu do jamy macicy przez nakłucie jamy brzusznej specjalnego aparatu optycznego. Dzięki tej metodzie można pobrać próbki krwi dziecka w celu wykrycia ciężkich chorób krwi. Dzięki badaniu wziernikowemu płodu, możliwe jest także przeprowadzenie niektórych zabiegów chirurgicznych, np. sączkowanie wodogłowia. Fetoskopia może mieć nieoceniony wpływ na rozwój płodu, jednakże wiąże się ona z dużym ryzykiem. Wyciekanie płynu owodniowego występuje w 4 proc. przypadków, a przedwczesny poród w 7-8 proc.
Biopsję trofoblastu można stosować już około 10-go tygodnia. Polega na pobraniu cienką igłą przez kanał szyjny macicy lub powłoki brzuszne próbki kosmków. Badanie pozwala zdiagnozować np. dystrofię mięśniową, która jest ciężką chorobą, prowadzącą do zaniku mięśni. Wynik uzyskuje się już po kilku dniach, ale badanie niesie większe ryzyko poronienia niż amniopunkcja (średnio 1 na 30).
Kordocenteza to najtrudniejsze do wykonania i najbardziej ryzykowne badanie prenatalne. Najczęściej robi się je po 19-tym tygodniu ciąży w znieczuleniu miejscowym. Wynik otrzymuje się po 7-10 dniach. Po nakłuciu igłą powłok brzusznych, lekarz pobiera krew z żyły pępowinowej. Dzięki analizie krwi można ustalić czy i jaką chorobą genetyczną jest obciążone dziecko. Zbadać można także jego morfologię i grupę krwi (przy ryzyku wystąpienia konfliktu serologicznego) oraz zdiagnozować wrodzoną infekcję lub zakażenia wewnątrzmaciczne.
oceń
