Tej nocy lub nigdy...

Życiorys Goutal nadaje się na książkę. Z Prowansji, gdzie otoczona była zapachami dochodzącymi z cukierni ojca, wyjechała w latach sześćdziesiątych, by zostać modelką w Anglii. Tam jednak spotkała kreatora zapachów z firmy Robertet z Grasse, który skutecznie wybił jej z głowy modelling. Jej pierwszymi perfumami były „Folavril”. Każdy następny zapach wiąże się ze wspomnieniami (jak "Ce Soir Ou Jamais") lub miłością. „Passion” powstało dla pierwszego męża, z którym łączyło ją burzliwe uczucie, a „Grand Amour” – trzynaście lat później dla kolejnego małżonka.

Pierwszy zapach jest duszny, zmysłowy, niespokojny; drugi inspirowany był cosobotnimi wypadami na targ, podczas których mąż – urodzony romantyk, wiolonczelista, Alain Meunier – kupował jej zawsze wielki bukiet białych lilii, które przez następny tydzień wypełniały dom zapachem. To ten aromat uwieczniła w dedykowanym mu zapachu. Perfumy stanowiły pamiętnik Goutal – pierwszy związek, pełen pasji, rozpadł się. Drugi był po prostu Wielką Miłością.

Zapach „Ce Soir Ou Jamais” wykrystalizował się, kiedy Goutal była już bardzo chora – zmarła po walce z rakiem w 1999 roku. Podobno jeszcze w szpitalu projektowała flakon, podobny do woreczka. Do tej pory jedyną osobą, która zna składniki tej niezwykłej mieszanki, prawdziwej obsesji perfumiarki, zna tylko jej córka Camille, która wraz z wierną asystentką Goutal prowadzi teraz po elitarny dom perfumeryjny „Annick Goutal”.