żyj zdrowo
AAA
Ten okres był dla całej rodziny bardzo ciężki, ale nie oddaliśmy babci do żadnego ośrodka, bo kochaliśmy ją bezgranicznie. To waśnie babcia wychowała moją mamę, mnie i mojego synka. Przez całe życie pracowała jako położna, była taka dobra i łagodna. Zmarła w 2007 roku. - dodaje Monika.
Choroba Alzheimera dzieli się na kilka etapów:
Nasze hity
Etap I
Brak zaburzeń.
Etap II
Niewielkie zaburzenia jak drobne problemy z pamięcią. Z reguły ten etap choroby jest często nierozpoznawalny przez najbliższą rodzinę.
Etap III
Kłopoty z pamięcią nasilają się - chory zapomina imiona znajomych, gubi rzeczy bądź nie pamięta gdzie je położył, ma coraz większe problemy z wykonywaniem swojej pracy.
Etap IV
Jest to wczesna faza choroby, w której chory zaczyna zapominać o „świeżych” wydarzeniach, ma problemy z orientacją w przestrzeni, może izolować się od przyjaciół i znajomych.
Etap V
Chory wymaga opieki. Pojawiają się problemy w wykonywaniu codziennych czynności, dezorientacja, zmienność nastrojów.
Etap VI
Alzheimer jest już w zaawansowanym stadium. Chory nie ma pojęcia, jaki jest dzień tygodnia, pojawiają się problemy z rozpoznawaniem najbliższych osób (dzieci, małżonek), problemy z oddawaniem czynności fizjologicznych, a także niepokój, opowiadanie „niestworzonych historii”, chęć powrotu do dawno już nieżyjących rodziców i domu, w którym się wychowywał.
Etap VII
Ostatnia faza choroby. Opiekunowie chorego mają problem z porozumieniem się z nim - chory wypowiada np. pojedyncze słowa, powtarza się, zostaje zaburzona koordynacja ruchowa, zdolność połykania, narządy wewnętrzne słabiej pracują, przez co wzrasta m.in. ryzyko zawału.
Bardzo często najbliższa rodzina nie zauważa początkowych etapów choroby. Bywa, że Alzheimer postępuje szybko, a czasami ma się wrażenie, że kilka etapów choroby występuje jednocześnie.
Trudna opieka
Opieka nas osobą chorą na Alzheimera jest trudna, absorbująca, wyczerpująca psychicznie i fizycznie. Zdarzają się przypadki, że jedno z małżonków rezygnuje z pracy zawodowej, aby móc zaopiekować się chorym rodzicem. Często opiekun zaniedbuje obowiązki domowe, a nawet dzieci i małżonka, gdyż bezgranicznie oddaje się opiece nad rodzicem.
Można śmiało powiedzieć, że jest to wyzwanie ekstremalne i bez dodatkowej pomocy opiekun może sobie nie poradzić. Dlaczego? Chociażby dlatego, że świadomie rezygnuje z życia zawodowego czy towarzyskiego, aby zająć się bliską osobą, która traktuje go jak zupełnie obcego człowieka, nie poznaje, czasami ubliża, jest kłopotliwa, nie trzyma moczu i kału, niezdarnie je i nie jest w stanie samodzielnie się ubrać. Jeżeli chory mieszka z rodziną, należy stworzyć mu jak najlepsze warunki.
Po pierwsze należy zadbać o jego bezpieczeństwo: zabezpieczyć przewody, urządzenia elektryczne, kurki od kuchenki gazowej, ostre krawędzie, a nawet noże kuchenne. Warto zostawiać na noc zapaloną lampkę, która ułatwi choremu swobodne dojście do łazienki, a także zapewni bezpieczeństwo. Jeżeli w domu znajdują się śliskie powierzchnie (płytki, wypastowane podłogi), trzeba je także zabezpieczyć np. chodnikami czy dywanami.
Z kolei w łazience powinny znaleźć się specjalne uchwyty, które pomogą np. wziąć kąpiel. Dokumenty, klucze, zapalniczki i inne ważne i niebezpieczne rzeczy trzymaj w bezpiecznym i niedostępnym miejscu. I pamiętaj, że za wszystko odpowiedzialna jest ta straszna choroba, a nie najbliższa Tobie osoba.
POLECAMY: 15. URODZINY WIRTUALNEJ POLSKI! GWIAZDY SKŁADAJĄ NAM ŻYCZENIA
Brak zaburzeń.
Etap II
Niewielkie zaburzenia jak drobne problemy z pamięcią. Z reguły ten etap choroby jest często nierozpoznawalny przez najbliższą rodzinę.
Etap III
Kłopoty z pamięcią nasilają się - chory zapomina imiona znajomych, gubi rzeczy bądź nie pamięta gdzie je położył, ma coraz większe problemy z wykonywaniem swojej pracy.
Etap IV
Jest to wczesna faza choroby, w której chory zaczyna zapominać o „świeżych” wydarzeniach, ma problemy z orientacją w przestrzeni, może izolować się od przyjaciół i znajomych.
Etap V
Chory wymaga opieki. Pojawiają się problemy w wykonywaniu codziennych czynności, dezorientacja, zmienność nastrojów.
Etap VI
Alzheimer jest już w zaawansowanym stadium. Chory nie ma pojęcia, jaki jest dzień tygodnia, pojawiają się problemy z rozpoznawaniem najbliższych osób (dzieci, małżonek), problemy z oddawaniem czynności fizjologicznych, a także niepokój, opowiadanie „niestworzonych historii”, chęć powrotu do dawno już nieżyjących rodziców i domu, w którym się wychowywał.
Etap VII
Ostatnia faza choroby. Opiekunowie chorego mają problem z porozumieniem się z nim - chory wypowiada np. pojedyncze słowa, powtarza się, zostaje zaburzona koordynacja ruchowa, zdolność połykania, narządy wewnętrzne słabiej pracują, przez co wzrasta m.in. ryzyko zawału.
Bardzo często najbliższa rodzina nie zauważa początkowych etapów choroby. Bywa, że Alzheimer postępuje szybko, a czasami ma się wrażenie, że kilka etapów choroby występuje jednocześnie.
Trudna opieka
Opieka nas osobą chorą na Alzheimera jest trudna, absorbująca, wyczerpująca psychicznie i fizycznie. Zdarzają się przypadki, że jedno z małżonków rezygnuje z pracy zawodowej, aby móc zaopiekować się chorym rodzicem. Często opiekun zaniedbuje obowiązki domowe, a nawet dzieci i małżonka, gdyż bezgranicznie oddaje się opiece nad rodzicem.
Można śmiało powiedzieć, że jest to wyzwanie ekstremalne i bez dodatkowej pomocy opiekun może sobie nie poradzić. Dlaczego? Chociażby dlatego, że świadomie rezygnuje z życia zawodowego czy towarzyskiego, aby zająć się bliską osobą, która traktuje go jak zupełnie obcego człowieka, nie poznaje, czasami ubliża, jest kłopotliwa, nie trzyma moczu i kału, niezdarnie je i nie jest w stanie samodzielnie się ubrać. Jeżeli chory mieszka z rodziną, należy stworzyć mu jak najlepsze warunki.
Po pierwsze należy zadbać o jego bezpieczeństwo: zabezpieczyć przewody, urządzenia elektryczne, kurki od kuchenki gazowej, ostre krawędzie, a nawet noże kuchenne. Warto zostawiać na noc zapaloną lampkę, która ułatwi choremu swobodne dojście do łazienki, a także zapewni bezpieczeństwo. Jeżeli w domu znajdują się śliskie powierzchnie (płytki, wypastowane podłogi), trzeba je także zabezpieczyć np. chodnikami czy dywanami.
Z kolei w łazience powinny znaleźć się specjalne uchwyty, które pomogą np. wziąć kąpiel. Dokumenty, klucze, zapalniczki i inne ważne i niebezpieczne rzeczy trzymaj w bezpiecznym i niedostępnym miejscu. I pamiętaj, że za wszystko odpowiedzialna jest ta straszna choroba, a nie najbliższa Tobie osoba.
POLECAMY: 15. URODZINY WIRTUALNEJ POLSKI! GWIAZDY SKŁADAJĄ NAM ŻYCZENIA
oceń
