Bulimia - jak z nią wygrać

to prawda,w domu tez sie obzeralam i wymiotowalam,potrafilam nawet 5 razy dziennie,co mnie w koncu tak wykanczalo,ze postanowilam zmienic swoje zycie,wyprowadzilam sie na studia. od 3 lat mieszkam za granica,oszczedzam kazdy grosz,a na wszystko musze sama zarobic,wiec nawet nie mam czasu myslec o slodyczach.raz na 2-3tyg cos mnie napadnie,albo jak przyjade do domu to wraca.bo jak nie zjesc pysznosci,ktore przygotowala mama, jak zrezygnowac ze zjedzenia czegos,na co nie stac cie na codzien?a ze tego nie strawie i zwymiotuje,niestety. wiem,ze jestem chora,ale staram sie to ograniczyc do minimum.zycie uczy...

odpowiedz

@ania ^ A ja nie mam się gdzie wyprowadzić :( od pn do pt jestem zajęta, ale za to w sb i n odbijam sobie na całego- nie mogę wyjść z lodówki i przestać jeść za każdym razem mówie sobie że to juz ostatni raz- ale to zawse wraca

odpowiedz

NIGDY nie jest za późno. NIGDY

odpowiedz

witam...ja również mam bulimię od roku.Chciałam schudnać pomimo tego że kocham jeść.Zostałam pare razy przyłapana i zawsze sie kończyło na awanturze i zdaniu:To nie jedz tyle i nie rzygaj!Tylko że "normalni"tego nie zrozumią.Próbowałam z tym walczyć ale jestem słaba,upadam i nie potrafię się podnieść.Jedzenie stało się dla mnie czymś strasznym.Nierególarny okres,dodatkowe kilogramy-bo niech sobie nikt nie myśli że od tego można schudnąć,bole przełyku,zburzony metabolizm...i pytam się czy było warto.Ale kiedys postąpiłabym tak samo,ponieważ nieawidzę swojego ciała,nienawidze siebie.Jedyne co mi pozostało to mówic otwarcie o tym ze jestem chora,słaba,gruba,prowadząca do zniszczenia samej siebie....:'((,a choć moi znajomi i rodzina o tym wiedza to udają że tego nie widzą i częstują mnie słodyczami a w domu mam moc słodyczy i jedzenia pod reką.Tak wiec wszyscy patrzą jak się opycham i potem lecę do lazienki,wisząc nad sedesem z twarzą mokrą od łez

odpowiedz

ja tez chorowalam na bulimie ponad rok...mam 20 lat, ostatani raz wymiotowalam tydzien temu, zwrocilam slodycze ktore tak bardzo uwielbiam..waze 57kg przy wzroscie 180cm, jestem, modelka....im wiecej chudne tym wiecej chce schudnac, odchudzanie jest moja obsesja ktorej nie potrafie sie pozbyc...marze by wazyc 49kg.czy mi sie to uda?

odpowiedz

dziewczyno, jak ja cie dokladnie rozumiem..jestem wysoka i szczupla-niektorzy twierdza ze az za bardzo,odkad udalo mi sie schudnac brak mi celu,wydaje mi sie za podazam do nikad dlatego wciaz sie objadam, rzygam i katuje dietami,chce byc jeszcze szczuplejsza!!jak mysmy dopuscily do tego zeby jedzenie rzadzilo naszym zyciem i stalo sie obsesjom??dziewczyny co my robimy!!jestesmy przegrane..

odpowiedz

ja tez Was rozumiem... mogę sie. podpisa pod kaz dą z tych wypowiedzi:* ratunku!

odpowiedz

DZiewczyny ja też mam bulemie juz rok i codziennie sobie mowie ze juz nie bede tyle jesc w wymiotować ale coż to jest silniejsze u mnie w domu nikt o tym nie wie ze mam bulemie jakos nie umie o tym mowic sama chce sobie z tym poradzic sama w to weszłam i sama chce z tego wyjsc tylko jakos mi sie nie udaje

odpowiedz

kochane dziewczynki ja choruje 10 lat i wiem ze juz nie bedzie dobrze a wam moge doradzic zebyscie pierw uporzadkowaly swoje zycie prywatne....bulimia to podloze czegos...moze pomyslcie o milosci:)to pomaga naprawde trzymam kciuki za wsz

odpowiedz

Ta choroba to jest najgorsze co mi się mogło przytrafić w życiu.Nienawidzę przez to siebie, czuję obrzydzenie do siebie, często zaczynam mysleć już o tym,że skończę ze sobą , nie będzie już więcej problemu dla nikogo.

odpowiedz

mam dokladnie takie same myśli

odpowiedz

Mam 18 lat.Choruję na bulimię około 2 lata.Zaczęło sie to,gdy zobaczyłam film o dziewczynie chorej na bulimię i sama zaczęłam to robić.Walczę z tym każdego dnia,czasami jest lepiej ,a czasami gorzej.Wiem,ze nie mogę sie poddać.Nie mogę sie nad sobą użalać. Najgorzej było w czasie świąt,gdy na stole było mnóstwo jedzenia.Wtedy potrafiłam to robić nawet 5-6 razy dziennie.Pewnego dnia powiedziałam o tym mojemu chłopakowi,ale w ogóle nie rozmawia o tym ze mną,chociaż czasami tego potrzebuję.Dziewczyny strzeżcie się tego i po prostu zaakceptujcie swoje ciało,ponieważ liczy sie to,co jest w środku

odpowiedz

choruje na bulimie okolo 10lat i nie mam pojecia jak z nia walczyc gdy mysle ze mi sie udaje wszystko zaczyna sie od nowa.

odpowiedz

chyba musisz być bardzo ale to bardzo zacofana żeby pisać takie rzeczy. Życzę ci żebyś zachorowała na bulimie

odpowiedz

chyba nie masz pojęcia o czym mówisz, sama miałam bulimie więc najlepiej wiem jak to jest i stanowczo nei zgadzam sie z twoim zdaniem :/ ważyłam tyle ile trzeba i nie obżerałam się, wydawało mi sie, że mimo to jestem gruba i tak się zaczęłą choroba a na pewno nie użalałam się nad sobą.....jak masz pisać brednie to lepiej nic nie pisz

odpowiedz

o Boże o czym ty dziewczyno w ogole mowisz myślisz ze te osoby chca byc chore one codziennie walcza same ze soba...sa zagubione we wlasnym ciele zastanow sie nad soba a potem jesli jestes idealna oceniaj innych

odpowiedz

Alusia,każdy ma prawo do swojego zdania i do wyrażania go i Ty niestety również;(Tak się zastanawiam czy Ty cokolwiek wiesz na temat Bulimii,jej przyczyn i skutków.Czy wydaje Ci się że dziewczyny specjalnie to robią?Specjalnie psują sobie zęby,żołądek, ciągle żyją na krawędzi życia i śmierci,w ciągłym poczuciu winy i w świecie w którym ich mniemaniem są pod ludzmi,że nie mają prawa do życia.Poczytaj troszkę na ten temat.Jeśli nie masz tego problemu to bardzo się ciesze ale uważam że nie powinnaś oceniać czegoś o czym nie masz zielonego pojęcia.Ja sama walcze z bulimią i nikomu jej nie życzę.

odpowiedz

Moja dziewczyna choruje na bulimie od 5 lat po 3 latach anoreksji- nawet nie wiesz jak mnie zabolała twoja ograniczona wypowiedź. Nie masz pojęcia o czym piszesz, z czym zmagają sie chore osoby i osoby bliskie które chcą pomóc. Chętnie bym się z tobą spotkał i opowiedział ci co nieco. Jestem ciekaw czy nadal byłabyś taka mądra. pozdrawiam blondynko

odpowiedz

chyba troche sie mylisz...ja zaczelam zwracac wszystko co zjadlam (lacznie z mentosami) wlasnie dlatego ze chcialam jak najszybciej schudnac...

odpowiedz

10 punktow dotyczy tez mnie !

odpowiedz

Niech ktoś mi powie, czy ja jestem już chora czy mnie to nie dotyczy: Chodzi o to, że nie mam regularnych napadów żeby wymiotować, tylko tak raz na jakis czas kiedy mam zły humor lub jest mi smutno! Mogę przez miesiąc nic nie zwracać a potem codziennie i tak na okrągło. Wyjadam wszystko co jest potem wyrzuty sumienia i wymioty. Zaczęło sie to jakieś 4/5 lat temu i tak do tej pory a mam 23 lata. Prosze niech mi ktos odpowie!!!!

odpowiedz

Jesteś taka młodziutka i wiesz wszystko o bulimii.Ja mam 39 lat cierpiałam na bulimię chyba od zawsze .Kilkanaście lat temu nikt nie znał nawet nazwy tej choroby.Nikt się do tego nie przyznawał. Straciłam już wiarę,że mogę z tego wyjść. Parę miesięcy temu przeczytałam książki pt."Toksyczni ludzie" i "Wspaniali ludzie" tam jest napisane jak można zaakceptować samą siebie i być wspaniałym dla innych.Myślę ,że nie od razu z godziny na godzinę ale gdy pokochasz własne ciało takim jakie jest uda Ci się pokonać bulimię. Zaczęcam również do odwiedzenia psychologa. Bulimia to choroba umysłu.

odpowiedz

Ewelka -mam to samo i też się zastanawiam czy to już bulimia. Takie napady mam gdy jest mi źle, gdy mam kłopoty w pracy lub z emocjami. Mam 32 lata, zaczęło się jakieś 2 lata temu ale nie trwa to cały czas, są długie przerwy. Aktualnie mam takie ataki (od 5 miesięcy). Jestem zła na siebie że w tka stara a dałam się w to "wpędzić"

odpowiedz

ja też się z tym zgadzam w 100% tylko że ja jeszcze dodałabym od siebie to że jeszcze ciągle łudzę się że jestm silna i mnie to nie dotyczy. Ale chyba jednak dotyczy. Rok temu przy wzroście 168cm ważyłam 44kg. Anoreksja?? Chyba tak, prawie nic nie jadałam. Ale moje życie się nie zmieniło, nie stało się od razu cudowne i piękne, nie spotkałam miłości życia, więc zaczęłam się obżerać. Teraz waże 55kg i jest na prawdę okey ale mam napady obżarstwa, nie wymiotuję potem bo nie potrafię się do tego zmusić ale wypijam kilka herbat przeczyszczających. Potem potrafię przez kilka dni być na restrykcyjnej diecie dopóki nie osiągnę wymarzonej wagi. jak już mam efekt to szkoda mi go zaprzepaścić i nie jem. Bulimia??? Obawiam, że tak. Nie robię tego dla siebie, ale chyba dla uzyskania ogólnej akceptacji. To źle, bo inni zaczną nas zauważać, lubić i kochać gdy my same siebie pokochamy i będziemy otwarte dla innych. Takie piękne i łatwe słowa a taka trudna ich realizacja. Już nie wiem co robić. Od jutra znowu czeka mnie ścisła dieta. Dodam, że jestem studentką medycyny i jest mi wstyd przez to co robię. Niestety rodziny w takich sytuacjach nie potrafią pomóc:(((( Zrozumcie że krzykiem i cynizmem nie pomożecie chorym dziewczynom, dołujecie je jeszcze bardziej. Mówię to z autopsji. Pozdrawiam wszystkie dziewczyny mające takie problemy

odpowiedz

Gratuluję ! Mnie tez sie udało po prawie 7 latach!Powoli staje sie sobą ;) Odzywiam sie racjonalnie i wszystko nabiera kolorów . Wiem , ze trzeba czasu .. Ja przeszłam długa drogę zanim zrozumiałam , że warto jest zyc Tu i Teraz i poddać sie biegowi zdarzeń . to własnie taki " luźny" los prowadzi nas na najlepszą ścieżkę .. życia i spokoju wewnętrznego ..Z perspektywy czasu moge śmialo stwierdzic ,,ze tak choroba pomogła mi uwolnic sie od " zaetykietowania " mnie przez rodziców , znjomych itp.. pokazała , ze skarb kryje sie wewnątrz nas .. ;) życze powodzenia wszystkim !

odpowiedz

a mi niestety nie udało się wygrać z bulimią. jestem chora od ponad 10 lat i pomimo wielu starań ciągle to wraca. Moja rodzina o nieczym nie ma pojęcia bo od kiedy zaczęłam studiować rzadko bywałam w dobu, a jak bywałam to miałam swoje sposoby aby ukryć chorobę, wymioty...zebrałam się w sobie poprosiłam nawet o pomoc, ale chyba niewłaścią osobę bo zarzucono mi tylko chęć zwrócenia w ten sosób jego uwagi...tak skutecznie potrafiłam to ukrywać że, nawet mężczyzna, z którym mieszkałam mi nie uwieżył. Właśnie pojawił się kolejny problem samotności i kolejna depresja....Teraz mieszkam sama i samotnie borykam się z tym problemem. Wiem już, że sama sobie z tym nie poradzę, zaczynam siebie nienawidzieć za to co robię, a naprawdę zdaję sobie z powagi sytuacji. Czy jest ktoś kto mógłby mi w tym pomóc??? Proszę!

odpowiedz

A gdzie mieszkasz Nanet???Ja mieszkam w Będzinie???Może moglabym sluzyc pomoca???Tez jestem chora nq bulimie.

odpowiedz

szczeze mowiac nie wiem jak pomoc osobie chorej na bulimie skoro ona lubi to robic bo taka jest prawda.Pomyslcie co sie dzieje w waszym org.z waszym zyciem. Odlaczacie sie od swiata, wmawiacie sobie" ja nie dam rady Odpowiedzcie sobie szcerze co tak naprawde chcecie godnie zyc czy nadal ukrywac sie w swoim marnym swiecie.

odpowiedz

Witaj Aniu Mieszkam w Iławie, to bardzo małe, trochę zaściankowe miasteczko, gdzie nawet nie ma specjalisty do którego mogłabym się zwrócić ze swoim problemem. Nie wiem Aniu jak możesz mi pomóc, ale jeśli masz jakiś pomysł to bardzo proszę. Jak mogę się z Tobą skontaktować???

odpowiedz

ja tez mam =[ juz 3 lata z przerwami udawało mnie siępowstrzymac i nie ejst obsesyjnie ale jak dopadł mnei stres to koniec...nie wymiotuje 2 dni

odpowiedz

mam do was pytanie..czy po tych 3 latach zauwazylyscie jakies zmiany w organizmie wewn albo zewnatrz??np wypadanie wlosow ,chore zeby,ja od chyba jakos roku wymiotuje z przerwami i jak narazie nie zauwazylam u siebie jakis krzywd...wyczytalam jescze ze po dluzszych wymiotach mozna nabawic sie problemow z jeklitami itd.mozliwe ze juz sie cos w srodku dzieje choc ja tego nie wiem...;/ ale sprobuje juz nie wymiotowac,potrafie nie wymiotowywac jak sie nie najem...wsumie chyba,nie moge uwierzyc ze sie "bawie" wto juz rok...moja rodzina chyba nic nie zauwazyla..ale najgorsze jest to ze ja nie chudne...dodam nawet ze przytylam...odp

odpowiedz

ja choruje na bulimie 10 miesiecy, i wylodowałam juz 2 razy w szpitalu, raz z odwodnienia i drugi gdy zraniłam sobie przełyk szczoteczka do zebów, nadal choruje teraz tylko wymiotuje przy pomocy palców:(

odpowiedz

Dziewczyny bylam bulimiczka przez 10 lat raz wiecej rza mniej , led=czenie u dentysty okolo 1500 zl lamliwe paznokcie i slabe wlosy , wyszlam z tego dla moich dzieci i choc waze okolo 59 kilo 160 cm to itak jestem na diecie ale na takiej aby nie miec wyrzotow sumienia i nie wymiotywac , radze wam lepiej miec silna wole niz wymiotywac , powodzenia

odpowiedz

anoreksja to czyściec, bulimia to piekło. kiedyś dużo czytałam o buli. i nic nie odzwierciedla tej choroby. dopiero kiedy zachorowałam (a to dopiero początki ed i boję się przyszłości strasznie) zrozumiałam. albo zaczynam rozumieć. i paraliżuje mnie strach. chcę wygrać z tym, póki nie jest za późno. ale tak strasznie podoba mi się pro ana, wszystkie thinspiracje. po co ja to robie?!

odpowiedz

To mogą być wahania cukru, zgłoś się do diabetologa, aby przerwać to błędne koło.

odpowiedz

ja mam dokladnie tak samo, ale cukier mam w porzdku, bo mierzylam...

odpowiedz

Hej! To co teraz przeżywasz też jest zaburzeniem odrzywiania (ED) Nazywa sięto kompulsywne objadnie się.. też przez to przechodziłam zresztą u mnie było tak: ANOREKSJA-KOMPULSY-BULIMIA straj się jesc regularnie i dokladnie planowac co zjesz w w dany dzien i nie jedz ani gumy do zucia więcej ;* pozdrawiam..;)

odpowiedz

Nie poradzisz z tym sobie sama. Musisz zgłosić się do lekarza. Oby nie było za późno. . . . U mnie też się tak zaczynało. Potem była bulimia, sex i narkotyki. Zniszczyłam sobieży cie. 3 lata wycięte z życiorysu

odpowiedz