Badania wykazują, że syndrom wiosennego osłabienia dopada od 50 do 60 proc. mieszkańców krajów europejskich. To organizmy wyczerpane długotrwałą zimą dają znać, że potrzebują wzmocnienia.

Choć osłabienie wiosenne oficjalnie nie jest chorobą, to występuje powszechnie, przynosząc negatywne skutki, np. w efektywności w pracy. Ludzie nie tylko stają się mniej wydajni w pracy, ale też łatwiej i częściej zapadaja na rozmaite choroby, zarówno na drobne infekcje, jak też na grypę. Problem dotyczy wielkiej grupy społecznej w krajach rozwiniętych, dlatego naukowcy od kilku już lat analizują przyczyny osłabienia wiosennego i szukają metod zwalczania tego niekorzystnego stanu naszych organizmów.

Ustalono, że skutki przejścia organizmu z okresu zimowego w wiosenny są długofalowe. Według badań kierowanego przez dr Gabriele Doblhammer zespołu niemieckich naukowców z Instytutu Badań Demograficznych Maxa Plancka w Rostocku, ludzie urodzeni na wiosnę żyją krócej od tych, którzy urodzili się jesienią. Niemieccy naukowcy przeanalizowali dane ponad 1 mln osób z Austrii, Danii oraz Australii. Ustalili, że bez względu na region, wiosenne dzieci żyją statystycznie najkrócej.

ZOBACZ RÓWNIEŻ

DIETA DLA MODELKI

BULIMIA - JAK Z NIA WYGRAĆ

REFLUKS - CHOROBA NASZEGO WIEKU