AAA
fot. Hemera/Thinkstock
W porozumiewaniu się między kobietą i mężczyzną często zdarzają się konflikty. Małżonkowie, partnerzy, współpracownicy różnej płci mają trudności z komunikacją. Choć intencje na ogół mają dobre. I chcą jak najlepiej wyrazić to, co jest ważne dla każdej ze stron... Różnice mogą dzielić. Ale ich świadomość może pomóc we wzajemnym zrozumieniu.
Postrzeganie odmienności między płciami staje się często pułapką. Prowadzi do oskarżania o to, że to druga strona uniemożliwia dialog, wywołuje konflikty, nie chce i nie potrafi nawiązać rozmowy. Komunikacja między kobietą i mężczyzną w istocie nie zawsze jest prosta i łatwa.
Wiele konfliktów wynika z tego, że ten sam fakt, ta sama sytuacja, są zupełnie inaczej opisywane oraz interpretowane przez każde z nich. Kulturowo też co innego i w inny sposób wypada wyrażać kobiecie, a co innego mężczyźnie. Kobiety na przykład mają przyzwolenie na bycie emocjonalnymi, mężczyznom tych emocji wyrażać nie wypada. Różnice te pokazuje i omawia Udo Haeske w książce
Konflikty w życiu zawodowym. Mediacja i trening w rozwiązywaniu problemów. Specyficzne dla obu płci różnice przedstawione przez Autora i zebrane w poniższej klasyfikacji, charakteryzują style komunikacji "typowego" mężczyzny i "typowej" kobiety.
Podobieństwa i różnice języka kobiet i mężczyzn:
K: cichy i raczej pytający,
M: głośny i decydujący;
K: dyskutowanie i mówienie "tym" - często na kilka różnych sposobów,
M: niedotykanie tematu, rozmowa oznacza szybkie "zagadanie" tematu;
POLECAMY:
Wybierz urodzinowe logo WP!