Zakupek

No i nie będzie za droga. Należy wiedzieć czego się chce, a jednocześnie mieć oczy otwarte na tak zwane „okazje i promocje”. W sumie najlepiej i najspokojniej kupuje się solo, ale nie wykluczamy spotkania koleżanki, która szuka tego samego.

Z mężczyznami, jak z zakupami. Trzeba wybór przemyśleć i nie sugerować się niczym. Jeśli wychodzimy specjalnie na poszukiwanie torby, zobaczymy piękne buty, czy płaszcze. Jak po płaszcz, to wracamy z torbą. Nie jest to cecha negatywna. Kobiety maja fantazję i są dużo elastyczniejsze od facetów, ale i więcej w nich lekkomyślności, dlatego często decydują się na jakąś bezsensowną, za małą, szpecącą rzecz, bo dla świętego spokoju, pod wężowym okiem ekspedientki, biorą coś, co im się średnio podoba. Entuzjazm koleżanki też może nas wpakować w niezłe kłopoty.

Oczywiście nie ma paniki, bo przeważnie zakup można zwrócić, a faceta też, ale to wymaga zachodu. Życie, szczególnie damskie, nie znosi pustki. Po minięciu okresu żałoby, po mężu, który wybrał się „ na zakupy” do „Smyka”, bo szukał dzidziownuczki, która swym szczebiotem rozjaśni mroki jego początkującej impotencji, na zakupy wyrusza żona.

Niestety na rynku koedukacyjnym jeszcze socjalistyczna bieda. Na półkach dziadostwo, wszystko przeważnie w drugim gatunku i drogo. Co ma do dyspozycji kobieta czterdziestoletnia, która odczuwa przemożną potrzebę kogoś nowego, kto ją z wzajemnością pokocha, a przynajmniej się z nią ożeni, albo zabierze na koniec świata?

Raczej niewiele: Łysiejący grubas z nadciśnieniem, piwosz, wielbiciel karkówki z grilla, kibic sportowy, dwójka dzieci, mieszkanie niespłacone. Pan makrela, lat około 60, miłośnik tenisa, solarium i kabrioletów. Trójka dzieci, każde z inna żoną, niestety nie dla nas, bo kobiety po dwudziestce są dla niego za stare. Intelektualista w średnim wieku, po teatrologii, mieszkający z mamusią w jednopokojowym mieszkaniu.