Święta i grzeszna

Była jeszcze dzieckiem, a już Hiszpanie uznali ją za symbol seksu. Nie wytrzymała napięcia, przeszła załamanie nerwowe. Jak doszło do tego, że w pruderyjnym, najbardziej katolickim kraju Europy, zamiast oburzyć, film zachwycił rodaków? Młodzi aktorzy stali się sławni, a o ich potajemnych spotkaniach poza planem aż huczało. „Potajemnych”, bo obydwoje byli już w związkach – ona z popularnym w kraju muzykiem pop Nacho Cano, on z mniej znaną koleżanką po fachu. Wtedy, przy pierwszym spotkaniu, romans skończył się wraz z filmem, teraz – od niego zaczął się na nowo.

Od początku obsesyjnie bronili prywatności. Wspólne wakacje spędzali w odległych zakątkach świata, uciekając przed paparazzimi. Nawet gdy Penélope odbierała Oscara za rolę w „Vicky, Cristina, Barcelona”, Javier nie pojawił się u jej boku na czerwonym dywanie. Mówiło się, że złamał nogę. Śledzenie pary (zwanej hiszpańską Brangeliną), latanie za nimi z Ameryki do Europy, robienie zdjęć z ukrycia dało jednak efekty. O ich związku zaczęto mówić głośno, choć oboje, niczym mantrę, odmieniali przez wszystkie przypadki słowo „przyjaźń”. Kiedy wścibski David Letterman zaprosił Penélope do programu, zapewniał widzów, że poznają „prawdę o Cruz i Bardemie”. Pe zawiodła go srodze. Na pytanie: „Czy jesteście zaręczeni?”, odpowiedziała przed 20-milionową widownią: „Pewnymi rzeczami nie dzielę się z nikim! Znasz mnie, David, jestem twarda”. Po wywiadzie „People” zaproponował jej 1 mln dolarów za zwierzenia, ale posłała ich do diabła. Kochanków wydał dopiero nieświadomy konspiracji kolega Javiera, Woody Harrelson. Przyciśnięty przez dziennikarzy, wypalił: „Szczęściarz z tego Bardema. Do długiej listy nagród może dopisać sobie tę najważniejszą – zaręczyny z Penélope”. News trafił następnego dnia na czołówki agencji, a hiszpańskie kanały telewizyjne podawały go jednym tchem zaraz po informacji o wyborze prezydenta Unii Europejskiej!

Pociąg do Pedra

Jej oryginalne imię nie wzięło się wcale z fascynacji rodziców „Odyseją” Homera, dostała je na cześć piosenki „Penélope” Joana Manuela Serrata, ulubionego artysty mamy. Po babce ma w sobie domieszkę krwi cygańskiej, stąd jej oryginalna uroda. Matka – Encarna Sanchez – fryzjerka z zawodu, z zamiłowania piosenkarka, nim wyszła za mąż, śpiewała przez dwa lata w klubie. Dla swych pięknych córek wymarzyła sobie karierę, jakiej sama zrobić nie zdołała (Pe ma młodszą o trzy lata, również utalentowaną i łudząco podobną siostrę Monikę, której pomaga się przebić). W karierze piosenkarskiej ubiegł jednak siostry brat Eduardo – najmłodszy z trójki, zaledwie 23-letni, dziś świetnie radzący sobie na hiszpańskim rynku muzycznym. Ona sama od dzieciństwa zakochana była w tańcu i już jako 5-letnia dziewczynka chodziła na lekcje baletu do madryckiej akademii. Pe ćwiczyła balet do 14. roku życia, potem przez trzy lata uczęszczała do słynnej nowojorskiej Cristina School Rota.

Mając 14 lat, pracowała jako modelka w reklamach i zarabiała na utrzymanie. W domu się nie przelewało, a rodzice zainwestowali w jej szkołę oszczędności życia. – Rosłam w babskim świecie. Do mamy przychodziły się czesać kobiety w różnym wieku. Podglądałam, jak się zmieniały, jak piękniały w oczach. Chyba już wtedy podświadomie marzyłam, by przez całe życie przechodzić jak one metamorfozy. Nie wiedziałam tylko, że tę szansę dać może aktorstwo. Pewnego dnia poszła z koleżanką do kina na „Zwiąż mnie” zdobywającego coraz większe uznanie Pedro Almodóvara. Zachwyciła się i filmem, i odtwórczynią głównej roli Victorią Abril tak bardzo, że rzuciła balet na rzecz nauki aktorstwa. Czy przeszło jej przez myśl, że kiedyś zostanie muzą słynnego reżysera, a on sam wyzna wprost: „Jest absolutnie niesamowita – tak zmysłowa, że gdy oglądam ją na ekranie, mam wrażenie, że on wilgotnieje! To jedyna kobieta na świecie, która pociąga mnie seksualnie, choć nie jestem heteroseksualistą”? Nim jednak usłyszała to wyznanie z ust Almodóvara, musiała się wiele nauczyć.