GotowaniePrzepisyStoliczku, nakryj się!

Stoliczku, nakryj się!

Stoliczku, nakryj się!

07.03.2006 14:44, aktual.: 27.06.2010 16:58

Zalogowani mogą więcej

Możesz zapisać ten artykuł na później. Znajdziesz go potem na swoim koncie użytkownika

Prawdopodobnie sztuka nakrywania stołu nigdy nie osiągnie już takiego stopnia wyrafinowania i przepychu, jak w dziewiętnastym stuleciu. Kiedy przegląda się katalogi firm produkujących wówczas srebra i platery stołowe - i w Paryżu i w Warszawie - budzi zdumienie różnorodność sztućców, chochelek, półmisków, waz, dzbanuszków, naczyń na przyprawy.

Prawdopodobnie sztuka nakrywania stołu nigdy nie osiągnie już takiego stopnia wyrafinowania i przepychu, jak w dziewiętnastym stuleciu. Kiedy przegląda się katalogi firm produkujących wówczas srebra i platery stołowe - i w Paryżu i w Warszawie - budzi zdumienie różnorodność sztućców, chochelek, półmisków, waz, dzbanuszków, naczyń na przyprawy.

Wiele przedmiotów miało tak szczególne i wymyślne zastosowanie, że dzisiaj jesteśmy w kłopocie, próbując się domyślić do czego służyły. Nożyczki do odcinania winogron, łyżki do nabierania lodów i inne do nakładania kremów, chochle do zupy, kompotu i ponczu, małe, dziurkowane do posypywania truskawek cukrem pudrem, łopatki do pruszu herbacianego, łopatki lub szczypce do przekładania szparagów, tortów, drobnych ciast z kremem i bez kremu, a w końcu co najmniej dwanaście rodzajów widelców: do przystawek, dań głównych, ryb, ciast, owoców, ostryg, homara, raków, ślimaków, krojenia drobiu, przekładania sardynek i nabierania pikli.

Ta lista nie jest jeszcze kompletna, bo były (i są, oczywiście, ale już nie tak obowiązkowe) widelczyki do cytryn, widelce i widelczyki półmiskowe i tak dalej, i tak dalej. Racjonalny wiek dwudziesty zminimalizował zawartość kredensów, a współczesne poradniki savoir-vivre'u wręcz mówią: nawet podczas uroczystych posiłków po obu stronach talerza nie powinno się znajdować równocześnie więcej niż po trzy sztućce. Uważa się, że trzeba niewiele, by stół wydał się gościnny, a przeładowanie zastawą może sprawiać wrażenie chaosu. To "niewiele" rządzi się jednak pewnymi regułami praktycznymi, które powodują, że nawet skromnie nakryty stół może emanować elegancją i dobrym smakiem.

Obrus
Wszystkie załamania wygładź i wyprasuj. Tylko w restauracjach kładzie się obrusy z widocznymi załamaniami, co ma świadczyć o ich świeżości. Gdy goście siadają do stołu, obrus powinien sięgać wysokości krzeseł. Bufetowy zwisa 10 cm nad podłogą - zbyt krótki psuje kompozycję bufetu i robi wrażenie źle dobranego. Bardzo ciemny obrus można przykryć drugim obrusem - krótszym, jasnym, z bardzo delikatnej tkaniny. Tak nakrywa się stół do kameralnej kolacji, podwieczorku, śniadania. Na bardzo pięknym stole można położyć tylko duże serwetki, na których zmieści się talerz podstawowy, sztućce i kieliszki. Biały obrus, białe serwetki podkreślają uroczysty charakter przyjęcia.

Sztućce
Europejski sposób układania sztućców nakazuje umieszczenie widelców po lewej stronie, a noży i łyżeczek po prawej, w kolejności w jakiej będą używane - od zewnątrz do środka, w stronę talerza.

Przy menu: zupa, ryba, polędwica po angielsku, kawa i tort, kładź, zaczynając od talerza - po prawej stronie nóż do mięsa, następnie nóż do ryby i za nim łyżkę. Po lewej stronie najbliżej talerza połóż widelec do mięsa, a następnie widelec do ryby. Nad talerzem umieść łyżeczkę do kawy z rączką skierowaną w prawą stronę, bo sięga się po nią prawą ręką i widelczyk do tortu z rączką skierowaną w lewą stronę.

  1. O elegancji stołu decyduje idealny ład i symetria. Wszystkie sztućce powinny mieć końce rękojeści oddalone 1 cm od krawędzi stołu.
  2. Jeśli stół jest wąski, zrezygnuj z podawania od razu deserowych widelczyków, łyżeczek do kawy i herbaty, nożyków do owoców. Te akcesoria mogą się pojawić na stole razem z deserem.
  3. Ostrza noży są skierowane w stronę talerza, zęby widelca do góry (we Francji do dołu), a wypukła część łyżki do spodu. Talerze W zasadzie nie ustawia się talerza na talerzu, wyjątkiem od tej reguły jest talerz do zupy, który stawia się na płaskim talerzu do dań głównych i tzw. talerze podstawowe, o średnicy 28-29 cm (producenci porcelany mają je w ofercie, praktyczne są także talerze metalowe). Na talerzu podstawowym nie jada się potraw i zdejmuje go przy deserze. Można na nim położyć małą serwetkę, nawet z ozdobnego papieru, która tłumi hałasy. Talerze dzieli od brzegu stołu odległość 1 centymetra. Małe - 2 centymetry. Nierówno ustawiona porcelana psuje harmonię stołu. Jeżeli podajesz talerzyki na pieczywo, umieść je po lewej stronie talerza podstawowego. Zdejmij po zupie, a na ich miejsce postaw miseczkę lub talerzyk do sałat i gotowanych warzyw. Ale te naczynia mogą stać i po prawej stronie, jeśli podajesz jeden lub dwa kieliszki do wina i wody (gdy więcej, a miejsce na kieliszki jest zarezerwowane nad nożami, zabraknie ci miejsca na talerzyki do sałatek). Talerzyki deserowe zjawiają się na stole, gdy nadchodzi czas na deser.

Serwetki
Tylko przy codziennych posiłkach i na przyjęciu bufetowym mogą być papierowe. Przy bardziej oficjalnych okazjach podaje się płócienne, zharmonizowane z kolorem obrusa. Kładzie się je na talerzu, płasko złożone (wymyślne formy przestrzenne to restauracyjny obyczaj) i dla ozdoby przewiązane wstążeczką, wetknięte w specjalne kółko, udekorowane kwiatkiem itp.

Serwetki rozweselają stół.

Kieliszki
Ustawia się w odległości o. 1 cm powyżej noża. Można w kolejności podawania alkoholi (a więc np. pierwszy do wódki, drugi do białego, a trzeci czerwonego wina), ale także według wielkości, co daje efekt pewnego uporządkowania.

Filiżanki
Stoją zawsze po prawej stronie talerzyka deserowego.

Joanna Młynarczyk

Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści.
Komentarze (0)