Miała obsesję na jednym punkcie. W kółko to powtarzała
"Kiedy umrę, kochanie, gdy się ze słońcem rozstanę i będę długim przedmiotem, raczej smutnym" – pisała Halina Poświatowska w jednym ze swoich najsłynniejszych wierszy, który po latach przypomniała młodszym pokoleniom sanah. Za tymi słowami kryje się nie tylko poetycka wizja śmierci, lecz także biografia kobiety, która niemal całe życie spędziła w cieniu ciężkiej choroby serca i codziennego lęku o własne życie.
