Lecznicza róża

Dzika róża jest dostawcą wielu witamin, zwłaszcza witaminy C. Zawiera wiele katalizatorów i biostymulatorów, potrzebnych dla utrzymania zdrowia.

Podobnie jak głóg, pięciornik, kurze ziele, malina truskawka i jarzębina należy do rodziny różowatych, która charakteryzuje się m.in. zawartością garbników, trójterpenów, flawonoidów, glikozydów fenolowych, saponin.

Róża dzika osiąga wysokość do 2 m., rośnie w całym kraju na brzegach lasów, w pobliżu domostw, na miedzach i nieużytkach. Ma duże promieniste, różowe lub niemal białe kwiaty. Liczne podgatunki róży różnią się między sobą, głównie ząbkowaniem liści. Kwitnie od maja do końca lipca, owoce dojrzewają w sierpniu, wrześniu i pozostają na gałązkach do zimy. Zebrane owoce należy wysuszyć i w takim stanie mogą być przechowywane dwa lata.

Syrop, zawierający zgęszczony wyciąg z owoców róży z dodatkiem cukru, może być stosowany w zapaleniu pęcherzyka żółciowego i wątroby.

Olej różany, otrzymywany z nasion, stosuje się zewnętrznie do leczenia egzem, uszkodzeń sutków karmiących matek, odleżyn, ram, wysypek i oparzeń.

Owoce, które zawierają oprócz wymienionych składników, także taniny, glukozę, żywice, wanilię, działają ściągająco, tamują krwawienie, moczopędnie, oczyszczająco, przeciwanemicznie.
Wskazania: awitaminoza, biegunka, kamica moczowa, krwawienie, osłabienie ogólne, zaparcia, nieżyt dróg trawiennych, nieżyt pęcherza i dróg moczowych, bezsenność, stany pobudzenia nerwowego.

- Syrop owoców. Zalecany przy awitaminozie i jako środek ściągający przy biegunkach, schorzeniach nerek, pęcherza, woreczka żółciowego, przy owrzodzeniach jamy ustnej i zapaleniu gardła.
- Napar. 5-10 owoców zalać szklanką wrzątku, gotować 1-2 minut, przecedzić przez płótno. Pić 3 razy dziennie po szklance.
- Odwar ze skórki owocu. 100 g na litr wody, co daje ponad 100 mg witaminy C, gdy dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę wynosi 50 mg.
- Napar na biegunkę. 20-25 owoców na pół litra wody. Gotować dwie minuty, przecedzić, popijać w ciągu dnia.
- Napar przy wirusowym zapaleniu wątroby. Zmieszać po 50 g owoców róży, liści mięty pieprzowej i ziela bylicy pospolitej oraz po 25 g ziela ostrożnia warzywnego, liści brzozy i korzenia arcydzięgla. Zalać dwie łyżki ziół w termosie dwiema szklankami wrzącej wody, przykryć i pozostawić na pół godziny, pić trzy razy dziennie pół szklanki między posiłkami po przebytym wirusowym zapaleniu wątroby w początkowym okresie (3-4 miesiące) zdrowienia.

Bardzo dobrym wyciągiem naturalnym z owoców dzikiej róży jest wino. Owoc dryluje się, sieka drobno lub miele, zasypuje cukrem i zalewa przegotowaną wodą w proporcjach: kilogram owocu, kilogram cukru, cztery litry wody. Po ustaniu fermentacji (wówczas, gdy owoc przestaje krążyć w górę i w dół, i opadnie na dno) wino zlewa się do sklarowania, owoc ponownie zasypuje cukrem i zalewa woda w tych samych proporcjach na następne – wytrawne wino. Po drugiej fermentacji obydwa gatunki wina zlewa się razem i po całkowitym sklarowaniu rozlewa do butelek.

Pozostałą po całej operacji pulpę dosładzamy i zjadamy po 2-3 łyżki dziennie przy niedomodze wątroby, w stanach pożółtaczkowych, wyczerpaniu pochorobowym, zaparciu.

Kosmate pestki pozostałe po drylowaniu należy ususzyć, a po utłuczeniu bądź zmieleniu stosować do odwaru (łyżkę na szklankę wody) przeciw takim chorobom jak krwiomocz, kamica moczowa, kaszel i przewlekłe nieżyty dróg trawiennych. Odwar można pić jako zwykłą herbatkę domową.