Mamy różne temperamenty...

Ty uwielbiasz przytulać się i głośno mówić o uczuciach, on nie lubi uzewnętrzniać emocji, a słowo "kocham cię" zostawia na specjalne okazje. Wieczorem, kiedy ty masz ochotę na seks, on odwraca się plecami i rzuca „dobranoc kochanie”. Bywa również odwrotnie – to on codziennie obsypuje cię pocałunkami, natomiast ty nie lubisz czułości. Różnicie się również pod względem relacji z otoczeniem - on jest duszą towarzystwa, ty wolisz przebywać w domowym zaciszu. Czy związek, w którym partnerzy różnią się temperamentami może być szczęśliwy?

Dyskusje na temat czynników kształtujących ludzki temperament toczą się od końca XIX wieku. Dziś naukowcy są zgodni, że wpływ na jego kształtowanie mają zarówno czynniki środowiskowe, takie jak zasób doświadczeń indywidualnych dla każdej jednostki, codzienny kontakt z ludźmi i status społeczno-ekonomiczny rodziny oraz uwarunkowania biologiczne, m. in. genetyczne. Temperament można określać poprzez badanie jego cech – m.in. aktywności, towarzyskości, ekstrawersji. Najnowsze badania naukowe dowodzą również, że temperament może się zmieniać wraz z wiekiem. Partnerzy pozostający w wieloletnich związkach mają okazję obserwować te zmiany i często zastanawiają się - jak to możliwe, że partner, który wcześniej był „cholerykiem”, zmienił się w potulnego baranka, a partnerka określana mianem „cicha woda” zaczęła brylować na imprezach towarzyskich, stała się też bardziej wyrafinowaną i aktywną kochanką. A w łóżku…

Nie ulega wątpliwości, że temperament stanowi podstawę kształtowania się i rozwoju osobowości. Współczesna nauka wykorzystuje klasyfikację temperamentów Pawłowa, która wyróżniającą kilka typów temperamentu, takich jak typ melancholiczny, flegmatyczny, choleryczny i sangwistyczny (osoby optymistycznie nastawione do życia, doskonale czujące się wśród ludzi).

Najwięcej emocji wzbudzają jednak osoby o "ognistym temperamencie". Pojęcie to, choć nienaukowe a potoczne, jest pojęciem wokół którego toczą się nieustające dyskusje. Kiedy osoba o "ognistym temperamencie" zwiąże się z osobą opanowaną, spokojną i przewidywalną, mogą pojawić się nieporozumienia między partnerami, w konsekwencji prowadzące nawet do rozstania. Marysia (28 l.) zastanawia się, czy jej związek z Maćkiem (30 l.) ma jeszcze sens. Jej mężczyzna do późnych godzin nocnych siedzi przed komputerem, podczas gdy ona te godziny spędza samotnie w łóżku. Na prośbę „kochanie, przyjdź już do mnie” uzyskuje odpowiedź „za pięć minut”, następnie obiecane pięć minut przeradza się w pięćdziesiąt. Kiedy już wreszcie Maciek dotrze do łóżka, mówi jej czule „dobranoc”, daje całusa i zasypia. Nie ma szans na reakcję na zaczepki i pieszczoty! Jak stwierdza Marysia, takie sytuacje nie byłyby problemem, gdyby zdarzały się raz na jakiś czas, ale taka historia powtarza się dzień w dzień! Początkowo brak reakcji budził
jedynie moją irytację, dziś czuję się bezradna i przygnębiona. Typ melancholika – czemu nie mówi „kocham cię”?

Typ melancholiczny to osoba o pesymistycznym podejściu do życia, która- według Pawłowa - boi się przyszłości, ma problemy z podejmowaniem decyzji, jest wrażliwa na krytykę, ma niską samoocenę. Melancholik często się obraża i nerwowo reaguje na wszelką negację jego poglądów. To osoba powściągliwa, która nie reaguje emocjonalnie na to, co się dzieje wokół. Mariusz nie lubi mówić o uczuciach, jest bardzo powściągliwy w ich okazywaniu – zwierza się na forum Agnieszka (20 l.). Ja natomiast uwielbiam się przytulać, rozmawiać na temat tego, co czuję w danej chwili i dzielić się z nim moimi spostrzeżeniami. Andrzej wysłucha moich wywodów, ale nie skomentuje. A ja bardzo tego potrzebuję – dorastałam w domu, w którym często mówiło się rodzicom „kocham cię”. Rodzice Andrzeja są skryci, o uczuciach mówią od wielkiego dzwonu – dodaje. Związek melancholika z sangwistykiem wymaga kompromisów i ciągłego skupiania uwagi na potrzebach partnera. Jeśli kobieta lub mężczyzna wciąż czują się niedopieszczeni, zaczynają
podejrzewać, że partner nie darzy ich tak silnym uczuciem, jak niegdyś.

Typ choleryczny to typ nadpobudliwy, często agresywny, bardzo emocjonalny i skłonny do ciągłego niezadowolenia. Charakteryzuje go duża energia życiowa i aktywność. Robert (26 l.) zwierza się – moja dziewczyna, jeśli tylko coś nie przebiega po jej myśli, złości się, obraża i, co najbardziej denerwujące – nie da sobie nic wytłumaczyć. Trzaskanie drzwiami i płacz w poduszkę to standard. Najbardziej męczy mnie to, że kiedy znajduje się w takim stanie, kontakt z nią jest absolutnie niemożliwy. Jest mi jej żal i chciałbym jej poprawić nastrój, ale takie reakcje mnie zwyczajnie zniechęcają do jakichkolwiek działań. Zastanawiam się, jak będzie wyglądała nasza przyszłość, kiedy pojawią się dzieci – czy moja rola będzie polegała jedynie na studzeniu emocji i łagodzeniu sytuacji? Sangwistycy – szczęście i beztroska

Sangwistycy to osoby o beztroskim i zrównoważonym podejściu do życia, otwarte na relacje z ludźmi. Zazwyczaj nic nie stanowi dla nich problemu – są doskonałymi współlokatorami, gdyż szybko dostosowują się do potrzeb partnera, nie zapominając o własnych. Związki osób o tego typu temperamencie są zazwyczaj szczęśliwe, gdyż nawet jeśli na horyzoncie pojawi się problem, szybko znajdą jego rozwiązanie. Bywa jednak, że i w takich związkach pojawiają się konflikty. Sangwistycy lubią być w centrum zainteresowania i dominować w związku, dlatego muszą się pilnować, aby ich despotyczne zapędy nie wpłynęły negatywnie na relacje z partnerem.

Temperamenty partnerów niewątpliwie nadają kształt związkowi, mają również duży wpływ na wzajemne relacje między kobietą i mężczyzną. Związków, w których partnerzy skrajnie różnią się od siebie temperamentami jest wiele. Czy choleryk z sangwistykiem lub flegmatyk z melancholikiem potrafią stworzyć szczęśliwy związek? Zapraszamy do dyskusji!