Pot pod kontrolą

Każdy się poci. Jest to naturalny proces fizjologiczny, który chroni nasz organizm przed przegrzaniem. Problem pojawia się wówczas, gdy gruczoły potowe pracują zbyt intensywnie, czego efektem jest wiecznie wilgotna skóra, najczęściej dłoni, stóp, pach i pachwin. Nadmierna potliwość, czyli hiperhydroza, wyjątkowo negatywnie odbija się na psychice, obniżając samoocenę i prowadząc do izolacji społecznej. Jak sobie z nią radzić?

Wzmożona produkcja potu towarzyszy wysiłkowi fizycznemu, chorobie, wysokim temperaturom powietrza i silnemu stresowi. Jest również naturalnym zjawiskiem w okresie dojrzewania, gdy w organizmie ma miejsce hormonalna burza. Najczęściej ustępuje do około 25. roku życia.

Może się jednak zdarzyć, że wydzielanie potu zdecydowanie przekracza normę lub pojawia się wtedy, gdy powyższe czynniki nie występują. Zanim rozpoczniemy walkę z nadmierną potliwością, konieczna jest konsultacja z lekarzem, który wykluczy chorobowe podłoże tej dolegliwości. Nadpotliwość może się bowiem wiązać z cukrzycą, chorobami tarczycy, schorzeniami nerek lub chorobami neurologicznymi.

Codzienny prysznic i noszenie przewiewnych ubrań z naturalnych tkanin to podstawowe zalecenia dla osób zmagających się z hiperhydrozą. Warto przetestować także przyklejane do odzieży przeciwpotne wkładki pod pachy bądź wkładki do obuwia, jeśli naszym problemem jest nadpotliwość stóp. Należy również uważnie przyglądnąć się codziennej diecie. Przy nadmiernej potliwości lepiej wyeliminować z jadłospisu ostre przyprawy i używki.

Najczęściej polecanym naturalnym środkiem, ograniczającym wydzielanie potu, jest szałwia. Ziele szałwii przyjmować można w postaci tabletek bądź naparów. Terapia ziołowa wymaga jednak cierpliwości i systematyczności - stosowanie preparatów „od czasu do czasu” nie przyniesie pożądanego efektu. Choć surowiec dostępny jest bez recepty, warto zasięgnąć opinii lekarza, który zdecyduje, czy nie istnieją przeciwwskazania do rozpoczęcia kuracji.

POLECAMY: * E-learningowa szkoła rodzenia*

Największym sprzymierzeńcem w walce z nadpotliwością są stosowane miejscowo preparaty drogeryjne i apteczne. Poprawy nie przyniosą zwykłe dezodoranty, które jedynie maskują nieprzyjemny zapach, powstający w wyniku rozkładu potu. Konieczne jest sięgnięcie po kosmetyki z zawartością chlorku glinu. W pierwszej kolejności przetestować można dostępne w drogerii antyperspiranty.

Jeśli ich działanie nie będzie wystarczające, warto zdecydować się na zakup tzw. regulatora pocenia, w przypadku którego stężenie chlorku glinu jest większe. Regulatory dostępne są głównie w aptekach, a wybrać możemy spośród preparatów w postaci kremu, spreju lub antyperspirantu w kulce (np. Etiaxil, Antidral, Ziaja Bloker, Odaban). Przy systematycznym stosowaniu są bardzo skuteczne, mogą jednak podrażniać skórę.

W leczeniu nadpotliwości coraz częściej zaleca się ostrzykiwanie skóry toksyną botulinową typu A, czyli znanym z zabiegów medycyny estetycznej botoksem. Toksyna blokuje działanie grupy nerwów, które odpowiadają za kierowanie pracą gruczołów potowych.

Do zahamowania wydzielania potu wystarczy jeden zabieg, jednak efekty nie są trwałe - po około 6 miesiącach toksyna przestaje działać i niezbędna jest kolejna wizyta. Działania niepożądane są łagodne i przejściowe, a do przeciwwskazań należą między innymi: ciąża, karmienie piersią, zaburzenia krzepnięcia krwi, infekcje skóry. Koszt jednego zabiegu to około 1500 zł.

W szczególnych przypadkach przeprowadza się leczenie chirurgiczne. Podczas zabiegu usunięta zostaje tkanka wraz z gruczołami potowymi bądź wykonuje się tzw. odnerwienie współczulne, czyli sympatektomię. Sympatektomia, a więc przecięcie nerwów, które kierują działaniem konkretnej grupy gruczołów potowych, jest zabiegiem bardzo skutecznym, jednak często dochodzi do tzw. nadpotliwości wyrównawczej - zniesienie potliwości pach i dłoni może prowadzić do jej zwiększenia w obrębie np. głowy i karku.

map/(kg)

POLECAMY: * E-learningowa szkoła rodzenia*