Do ataku doszło w windzie. Tak wygląda jej życie po napaści
Maja Komorowska ma za sobą dramatyczne przeżycie. Padła ofiarą ataku w windzie, który na długo zapisał się w jej pamięci i przewartościował życie aktorki. - Stąd się wzięło u mnie, żeby nie zmarnować dnia, robić to, co jest możliwe, zarówno w życiu, jak w sztuce, i żeby każdy dzień miał jakiś sens - opowiadała.
W tym artykule:
Maja Komorowska od dekad pozostaje jedną z najbardziej cenionych postaci polskiej sceny teatralnej i filmowej. Jej dorobek artystyczny idzie w parze z bogatymi doświadczeniami życiowymi, o których od czasu do czasu wspomina w wywiadach. Aktorka nie ukrywa, że trudne momenty miały wpływ na jej sposób patrzenia na codzienność. Jednym z najbardziej przełomowych wydarzeń był atak, który przeżyła przed laty.
Maja Komorowska mówi o sile do działania
W najnowszym wywiadzie dla magazynu "Twój Styl" dziennikarka zapytała Maję Komorowską, skąd czerpie energię, by sprostać wyzwaniom, które pojawiają się w jej życiu. Aktorka odpowiedziała: - Czasem sama się dziwię, ale kiedy próbuję zrozumieć tę potrzebę, ten niemal przymus działania, posuwania się naprzód, poprawiania tego, co można zrobić lepiej, myślę, że miało na to wpływ moje bardzo wczesne zetknięcie się z cierpieniem rodziców, w ogóle z trudnymi warunkami życia. To spowodowało, że wcześnie zaczęłam doceniać każdy dzień. Starałam się nie zawieść zaufania Rodziców, moich bliskich, ale też i samej siebie. To był pierwszy etap. Potem, już w dorosłości, to, co przeżyłam, między innymi napad w windzie i jego konsekwencje, umieranie bliskich, wzmocniło moje staranie się o to, by nie zmarnować żadnego dnia - wyznała.
Kultura WPełni: Anna-Maria Sieklucka o wielkim sukcesie i o tym, czy żałuje filmu "365 dni"
Maja Komorowska: "Całe życie stanęło mi przed oczami"
To nie pierwszy raz, gdy opowiada o napadzie w windzie - zrobiła to szerzej m.in. w programie "Rozmowy (nie)wygodne" Mariusza Szczygła. - Wtedy całe życie stanęło mi przed oczami, ale głównie nie to, co zrobiłam dobrego, ale to, co było niedobre. Poczułam, że jeżeli będę żyła, to będę porządkować nie tylko bałagan w szafie. Od tego momentu staram się porządkować, ale to nie zawsze się udaje - wyznała.
- Pomyślałam: "To koniec. Nikogo nie przeproszę, nikomu nie podziękuję, już nic nie można zrobić". Stąd się wzięło u mnie, żeby nie zmarnować dnia, robić to, co jest możliwe, zarówno w życiu, jak w sztuce, i żeby każdy dzień miał jakiś sens - podsumowała.
Zapraszamy na grupę FB – #Wszechmocne. To tu będziemy informować na bieżąco o terminach webinarów, wywiadach, nowych historiach.
