Złoty przysmak

Na całym świecie jest jednym z bardziej cenionych produktów spożywczych. Powstaje z różnych roślin: w Grecji popularny jest aromatyczny miód tymiankowy, z kolei Włosi gustują w miodzie kasztanowym. Bez tego słodkiego specjału trudno sobie wyobrazić także kuchnię polską.

Miód pszczeli był znany już w epoce kamiennej, świadczą o tym rysunki naskalne. Najstarszy wizerunek zbieracza miodu liczy sobie prawie piętnaście tysięcy lat i został odkryty w 1919 roku w jaskini w pobliżu Walencji. Podobne rysunki znaleziono w Afryce Południowej i Indiach.

Ten pszczeli produkt był bardzo ceniony w czasach starożytnych. Egipcjanie wierzyli, że słodki, gesty syrop to ożywione łzy boga Ra, dla Greków był pokarmem bogów, bo pszczoły były karmicielkami Zeusa, a Rzymianie traktowali przetwórstwo miodu jako ważny element swojego przemysłu.

Miód jest stosowany w medycynie od kilku tysięcy lat. O jego właściwościach pisali Hipokrates i Awicenna. Powszechne sądzono, że ten specyfik zapewnia długowieczność, stosowano go więc m.in. przy schorzeniach przewodu pokarmowego i serca. Starożytni Egipcjanie używali go do leczenia ran i oparzeń, a także do balsamowania zwłok. Doceniali również jego pozytywny wpływ na skórę: egipska królowa Kleopatra kąpała się w mleku z dodatkiem miodu. Z miodu wyrabiano maści i płyny stosowane w leczeniu ran. Jego lecznicze właściwości są doceniane także dzisiaj. Wszystkie naturalne miody mają działanie lecznicze, np miód gryczany obniża ciśnienie krwi.

Polecamy przepisy:
Słodki przysmak prosto od pszczół do dzisiaj stanowi składnik wielu preparatów do pielęgnacji skóry i włosów. Znajduje się w kremach do twarzy, balsamach, mleczkach, płynach do kąpieli, szamponach.

Miód od wielu wieków jest wykorzystywany również w kulinariach. W kuchni polskiej jego zastosowania są wręcz nieograniczone. Dodaje go do pierników, jest też składnikiem marynat, sosów i glazur. Nadaje oryginalnego smaku potrawom mięsnym: warte wypróbowania są na przykład żeberka w miodzie czy kurczak na miodzie.

Oryginalnym pomysłem jest dodawanie miodu do sałatek owocowych, a także naleśników. By przygotować do nich oryginalne nadzienie, wystarczy wymieszać miód z 5 dag rodzynków i 2 łyżkami posiekanych migdałów. Potem cienko posmarować naleśniki, poskładać je w koperty i ułożyć w żaroodpornym naczyniu. Położyć na wierzch kilka kawałków masła, a następnie wstawić na 10 minut do gorącego piekarnika.

Ponadto miód jest środkiem konserwującym – Hindusi posmarowane miodem mięso potrafią przechowywać przez rok.

Może być nie tylko dodatkiem do wielu potraw, ale także napojem alkoholowym. Tradycja jego wytwarzania sięga czasów średniowiecza. Miód pitny powstaje w wyniku fermentacji miodu pszczelego zmieszanego w różnych proporcjach z wodą. Butelki przechowuje się tak jak wina: w ciemnych pomieszczeniach, w temperaturze 5 do 10 stopni Celsjusza, w pozycji leżącej. Istnieje kilka rodzajów miodów pitnych:

– miody naturalne – są to miody powstałe wyłącznie na bazie miodu i wody, uzupełnione dodatkiem kwasu cytrynowego i poddane fermentacji po dodaniu pożywki dla drożdży;
– miody chmielowe – są to miody z dodatkiem chmielu;
– miody korzenno-ziołowe – zaprawione podczas warzenia rozmaitymi korzeniami, ziołami, przyprawami;
– miody owocowe – z dodatkiem soku (np. malinowego, wiśniowego).

Polecamy przepisy: