Kolczaste przysmaki

Owoce egzotyczne są niezwykle popularne w wielu krajach. Niemal każdy zna smak mango, ananasa, granatu czy awokado. Jednak różnych owoców – często o dziwnym smaku, wyglądzie czy aromacie – jest dużo więcej.

Owoce tropikalne były dostępne w Europie już w czasach wielkich dalekomorskich wypraw. Jednak nie było ich wiele i pozwolić sobie mogli na nie tylko najbogatsi. Wraz z rozwojem środków transportu coraz więcej różnych gatunków owoców zaczęło trafiać do krajów zachodnich. Dziś w sklepach można bez trudu kupić rozmaite egzotyczne owoce. Jednak w południowych krajach rośnie jeszcze wiele gatunków owoców, które w Europie nie są znane. Dlatego może warto spróbować ich podczas zagranicznych podróży.

Durian to olbrzymie drzewo, dorasta do 50 m wysokości. Owoce są owalne, pokryte grubymi kolcami, mogą mieć 30 cm długości i ważyć 2-3 kg. Owoc składa się z pięciokomorowej torebki, w każdej znajduje się kilka nasion otoczonych kleistym miąższem, przypominającym swoją konsystencją budyń. To właśnie miąższ jest bardzo ceniony przez smakoszy ze względu na rewelacyjny smak.

- Smak miąższu jest niezwykle wykwintny – pisał słynny pomolog prof. Pieniążek [pomologia – nauka o budowie, funkcjonowaniu oraz właściwościach użytkowych drzew oraz krzewów owocowych]. - Można w nim doszukać się smaku sera śmietankowego i migdałów, sosu cebulowego i sherry. Miąższ rozpływa się w ustach. Im więcej się je duriana, tym trudniej jest się go wyrzec. Krajowcy popełniali morderstwa dla zdobycia tych owoców.

Ten smaczny owoc ma jednak obrzydliwy zapach. Niektórym kojarzy się z odorem ścieków czy starych skarpetek. Jest on tak odstręczający, że w krajach, gdzie durian jest bardzo rozpowszechnionym owocem (m.in Indonezja, gdzie drzewa durianowe rosną w środowisku naturalnym) obowiązuje zakaz wnoszenia go do miejsc publicznych, jak hoteli czy urzędów.

Jednak ta obrzydliwa woń jest atrakcyjna dla zwierząt; skutecznie zwabia słonie, tygrysy, dzikie świnie, jelenie, tapiry, niedźwiedzie, nosorożce, orangutany i gibbony.

Za najlepszy owoc świata (zaraz po durianie) uważany jest mangostan. Teren jego uprawy stanowi południowa Tajlandia, gdzie owoc ten jest symbolem pory deszczowej. Mangostan ma grubą, brązowo-czerwoną łupinę, wewnątrz której kryje się soczysty, słodko-kwaśny miąższ. Jest bardzo ceniony nie tylko ze względu na smak, ale i dla właściwości zdrowotnych. Jest pomocny w leczeniu różnych dolegliwości, m.in. obniża ciśnienie i poziom cukru we krwi.

Polecamy przepisy:
Inny nieznany u nas owoc to kazimira (biała sapota), roślina spokrewniona z cytrusami. Rośnie w Meksyku i Ameryce Południowej. Owoce mają kulisty kształt, pokryte są cienką zieloną, złotą lub żółtą skórką. Sama skórka nie należy do przysmaków, natomiast miąższ jest słodki i aromatyczny. Nasiona są niejadalne i zawierają substancje o właściwościach nasennych. Owoce są bogatym źródłem węglowodanów i białka, witaminy C. Drzewo osiąga wysokość od 6 do 8 metrów. Jest wiecznie zielone.

Pochodzący z Azji pulasan jest spokrewniony z rambutanem, czyli z tzw. chińską śliwką. Ma też podobne wymagania. Słowo „pulasan” w języku malezyjskim oznacza „ukręcać”. Nazwa przysmaku wywodzi się zatem ze sposobu zdobywania tego soczystego skarbu: aby dostać się do owocu zawartego w kolczastej osłonie, osłonę tą trzeba „ukręcić”.

Aka występuje najczęściej w Gwinei. Owoc tej rośliny osiąga 10 cm długości. Jest on bardzo pożywny, ale na surowo może powodować wymioty, a gdy jest przejrzały może stać się przyczyną poważnych zatruć.

Inne nieznane u nas owoce to spondiasy (należy do rodziny nanerczowanych). Duże drzewa, rosnące do 20 m wysokości, rodzą owalne owoce koloru złotożółtego.

Z kolei mammea to duże (do 20 cm średnicy) owoce pokryte brązową skórką. Miąższ ma piękny żółty kolor, ale jest suchy. W smaku trochę podobny do moreli.

Oczywiście niemożliwe jest poznanie wszystkich owoców rosnących w odległych krajach, jednak coraz to nowe zdobywają popularność i wiernych zwolenników, którzy cenią sobie smaki bardziej egzotyczne niż pomarańcze czy banany.

Polecamy przepisy: