Kot pojawiał się przy łóżku pacjenta. Za każdym razem chory umierał

22 lutego 2022 roku odszedł kot Oscar, niezwykły mieszkaniec domu opieki w Stanach Zjednoczonych. Choć od jego śmierci minęły już trzy lata, pamięć o nim wciąż pozostaje żywa. Zwierzę, które zyskało przydomek "kociego anioła śmierci", stało się bohaterem jednej z najbardziej poruszających historii opisywanych w środowisku medycznym.

W ciągu swojego życia Oscar bezbłędnie "przewidział" sto zgonów pacjentów. Według personelu nigdy się nie pomylił. Gdy kładł się na łóżku pacjenta, ten zazwyczaj umierał w kolejnych godzinach.

O Gacku słyszał cały świat. Odsłonięto mural wyjątkowego kota

Oscar mieszkał w placówce opiekuńczej w Steere House Nursing and Rehabilitation Center w Providence w stanie Rhode Island. Na co dzień trzymał się na uboczu i nie przepadł za ludźmi. Był samotnikiem i większość czasu spędzał w ukryciu. Z czasem personel zauważył jednak powtarzający się schemat.

Gdy któryś z seniorów był bliski śmierci, kot nagle pojawiał się przy jego łóżku. Wskakiwał na nie i zostawał z pacjentem aż do ostatniego oddechu. Pielęgniarki, lekarze i rodziny zaczęli traktować to zachowanie bardzo poważnie. Obecność Oscara była sygnałem, że warto zadzwonić do bliskich i dać im szansę na pożegnanie.

Fenomen kota stał się przedmiotem licznych analiz i publikacji, a jego historię opisano nawet w specjalnym artykule w The New England Journal of Medicine. Jedną z hipotez dotyczących nietypowego zachowania Oscara przedstawiła behawiorystka Till Goldman. Jej zdaniem kluczową rolę mógł odgrywać jego węch. Oscar mógł wyczuwać związki chemiczne pojawiające się w organizmie człowieka tuż przed śmiercią. Dla ludzi takie zmiany pozostają niewyczuwalne, ale dla zwierzęcia mogły być wyraźnym sygnałem, że zbliża się koniec.

Inne wyjaśnienie zaproponował lekarz Daniel Estep. Zwrócił uwagę, że osoby w ostatnich godzinach życia często przestają się poruszać. Taki bezruch mógł być dla kota równie czytelny jak zapach. Według tej teorii Oscar reagował na subtelne zmiany w zachowaniu pacjentów, które umykały ludzkiemu oku.

- Choć zmysł węchu może tłumaczyć zachowanie Oscara, nie jest to jedyne możliwe wyjaśnienie. Umierający ludzie często przestają się poruszać, a kot mógł po prostu dostrzegać ich bezruch. Być może nie kierował się zapachem ani dźwiękami, lecz właśnie brakiem ruchu - mówił w CBS News.

Do dziś nie udało się jednoznacznie wyjaśnić, co dokładnie kierowało zwierzęciem. Dla części obserwatorów jego zachowanie miało niemal mistyczny wymiar. W przestrzeni, w której każdy dzień mógł być tym ostatnim, Oscar wprowadzał spokój i pewien rodzaj przewidywalności. Nie zastępował personelu medycznego, lecz stawał się cichym towarzyszem ostatnich chwil.

Rodzina jednej z pacjentek wspominała jego obecność w poruszających słowach. "Nie chodzi o to, że ufaliśmy kotu bardziej niż pielęgniarce. Niezupełnie. To było… cóż, Oscar po prostu miał w sobie coś takiego. Wydawał się tak przekonany o tym, co robi. Miał tak jasne intencje i oddanie" - można przeczytać w publikacji zarchiwizowanej w bazie PubMed Central.

Historia Oscara pokazuje, jak silna potrafi być więź między człowiekiem a zwierzęciem, nawet w najtrudniejszych momentach.

Zapraszamy na grupę FB - #Wszechmocne. To tu będziemy informować na bieżąco o terminach webinarów, wywiadach, nowych historiach.