Przyłapała męża z ojczymem. Tak zareagowała

Judy Garland była uwielbianą gwiazdą ekranów, a Vincente Minnelli cenionym reżyserem. Ich związek, pełen pasji, zaowocował narodzinami Lizy, która już od najmłodszych lat była świadkiem nie tylko blasków Hollywood, ale i cieni przeplatających życie matki.

Liza przyszła na świat jako owoc miłości w 1946 roku. Ale życie w cieniu matki zmagającej się z depresją i uzależnieniami nie było proste. Judy, mimo starań o nowy start, wracała do nałogów, co odbiło się na stabilności rodzinnej.

Co zapamiętamy ze Złotych Globów 2026? Podsumowanie gali

Liza Minnelli rozpoczęła swoją przygodę z kinem w wieku dwóch i pół roku, gdy z matką zawitała do studia MGM, by zagrać w musicalu "Dziewczyna z Chicago". Choć Judy Garland często nie spełniała się w roli opiekunki, skutecznie uchroniła Lizę przed zgubnymi wpływami przemysłu filmowego, który sama poznała od najgorszej strony.

Zanim Liza skończyła dwadzieścia lat, zdążyła stać się cenioną aktorką na Broadwayu oraz najmłodszą zdobywczynią nagrody Tony, którą otrzymała za rolę w musicalu "Flora the Red Menace". Judy była z niej niezwykle dumna, choć czasami odczuwała zagrożenie rosnącą konkurencją ze strony córki. Liza wspominała moment, gdy matka zaczęła dostrzegać jej umiejętności, czując, że nie ma powodów do wstydu. Dzień ten naznaczył ich relacje skomplikowanym uczuciem rywalizacji, pomiędzy momentami ciepła i nagłej zmiany nastroju Garland.

Zobacz też: Hollywoodzka gwiazda spędziła czas w Polsce. Mówi wprost

Od momentu, gdy postanowiła związać się z show-biznesem, Liza wiedziała jedno – nie chciała być drugą Judy Garland. Charles Aznavour pomógł jej wypracować własny styl. Krytykom i wielbicielom zdarzało się porównywać córkę do słynnej matki. - Jak oni śmią! Przecież ty jesteś kimś zupełnie innym! Czy ci idioci tego nie widzą? – bulwersowała się Judy.

Gdy Liza odnosiła pierwsze sukcesy, jej matka po raz kolejny przeżywała upadek. Piła coraz więcej, nie potrafiła walczyć z uzależnieniem od leków i znajdowała się na skraju bankructwa. Dziewczyna przez jakiś czas wspomagała matkę. Nie tylko finansowo. Ich relacja przypominała bardziej więź dwóch sióstr, z których to młodsza była dojrzalsza i częściej troszczyła się o tę starszą. Niekiedy Liza ukrywała przed matką tabletki, zajmowała się domem i spłacała długi. Z czasem jej siostra Lorna przejęła opiekę nad mamą, płacąc za to fizycznym wyczerpaniem.

Po śmierci Garland w 1969 roku Liza wpadła w depresję i zaczęła nadużywać alkoholu. Wiele lat po śmierci matki wyznała, że "czuje, jak duch Judy nad nią czuwa".

Podobnie jak jej matka, Liza Minnelli borykała się z trudnościami w nawiązywaniu trwałych relacji. Jej pierwszy mąż, Peter Allen, rozwijał namiętny romans z Markiem Herronem, który w tamtym czasie był mężem Judy. Jak donoszą WP Gwiazdy, Liza odkryła to w brutalny sposób, przyłapując męża na gorącym uczynku. "W wywiadach przyznawała później, że od tamtego momentu zawsze dzwoniła przed powrotem do domu" – zauważono.

Drugie małżeństwo, z Jackiem Haleyem Jr., od początku było pełne napięć, a serię trzech poronień zakończyła nieuchronnym rozczarowaniem. Z trzecim mężem, Markiem Gero, Liza przetrwała trzynaście lat, jednak jego skłonność do hazardu przyczyniła się do końca ich związku. Czwarty małżonek, David Gest, ukrywał przed nią swoją orientację, co doprowadziło do ich rozstania w atmosferze skandalu.

Liza Minnelli wcześnie zaczęła przygodę z alkoholem, podobnie jak jej matka. Choć zarzekała się, że unika uzależnienia od leków, z czasem sama zaskoczyła się, jak wiele ich zażywała. W latach 70., często odwiedzając popularne kluby w Nowym Jorku, zetknęła się z narkotykami, które były tam dostępne niczym cukierki. Ekscesy Lizy, zarówno w trakcie zażywania narkotyków, jak i podczas odstawienia, zostały opisane w pamiętnikach przez Andy'ego Warhola. Zdecydowana by porzucić nałóg, zachęcona przez przyjaciół i rodzeństwo, w latach 80. zgłosiła się do znanej kliniki Betty Ford.

Liza Minnelli przezwyciężyła swoje uzależnienia i powróciła do działalności artystycznej, koncentrując się głównie na Broadwayu. Hollywood nie było jej celem, głównie ze względu na własne kompleksy – czuła się mniej atrakcyjna fizycznie, dokładnie tak, jak kiedyś myślała o sobie jej matka, Judy.

Mimo tych trudności, Liza dysponowała niesamowitym talentem i charyzmą, co pozwoliło jej wykreować wiele niezapomnianych ról. Wystąpiła w "Bezpłodnej kukułce" Alana J. Pakuli w 1969 roku, a jej rola w "Kabarecie" Boba Fosse’a z 1972 roku przyniosła jej Oscara dla najlepszej aktorki. Kreacja postaci artystki kabaretowej, która uwikłana była w romanse z angielskim nauczycielem i niemieckim arystokratą, została uznana za wyjątkową, a sam film za jedno z arcydzieł kina. Niemniej dekadę później, Liza zachwyciła w roli komediowej w "Arturze" Steve’a Gordona z 1981 roku, gdzie tworzyła ekranowe trio z Dudleyem Moore’em i Johnem Gielgudem.

Mimo sukcesów w filmie, Liza Minnelli najbardziej zapisała się w pamięci jako gwiazda broadwayowska. Jej muzyczne osiągnięcia obejmują kilkanaście albumów i niezliczone szlagiery, które tylko ona mogła zaśpiewać z taką werwą. Koncerty Minnelli w Carnegie Hall przyciągały tłumy wiernych fanów, co potwierdzało jej status ikony w świecie muzyki i teatru.

Liza Minnelli marzyła o prostym i szczęśliwym życiu, z rodziną, której sama nigdy nie miała. Niestety, nie udało jej się zbudować trwałego małżeństwa ani doczekać się upragnionych dzieci. Przyjaciele i przyrodnia siostra Lorna zawsze byli u jej boku, dzięki czemu nigdy nie zaznała prawdziwej samotności. Relacje z Lorną, typowe dla rodzeństwa, bywały zmienne, ale zawsze mogły na siebie liczyć. Lorna doczekała się dwójki dzieci, które Liza traktowała jak własne, stając się im serdeczną ciotką i bliską przyjaciółką. Jako dorosła kobieta Liza powiedziała: "Zawsze pragnęłam mieć rodzinę i mam. Marzenia się spełniają, trzeba je tylko dobrze określić."

W październiku 2000 roku Liza ciężko zachorowała na wirusowe zapalenie mózgu. Prognozy lekarzy były pesymistyczne - miała resztę życia spędzić na wózku inwalidzkim i nie móc śpiewać. Mimo to, nie poddała się i uparcie walczyła o zdrowie. Dwa lata później po raz czwarty wyszła za mąż i zagrała gościnnie w filmie "Seks w wielkim mieście 2". Nieustannie angażowała się też w działalność na rzecz społeczności LGBTQ+ i dzieci niepełnosprawnych.

Zapraszamy na grupę FB - #Wszechmocne. To tu będziemy informować na bieżąco o terminach webinarów, wywiadach, nowych historiach.