Tak objawia się niska inteligencja emocjonalna. Konkretne zachowania

Jednym z najbardziej charakterystycznych sygnałów jest trudność w kontrolowaniu emocji. Osoba o niskiej inteligencji emocjonalnej często reaguje impulsywnie – wybucha gniewem, łatwo się obraża albo długo pielęgnuje urazę i nie potrafi wybaczyć. Zamiast konstruktywnie wyrażać swoje uczucia, może podnosić głos, obrażać innych lub stosować ghosting, czyli znikać z relacji bez słowa, unikając dojrzałej konfrontacji.

Kolejnym sygnałem jest brak empatii i trudność w rozumieniu perspektywy innych osób. Może używać takich wyrażeń jak: "przesadzasz" czy "wymyślasz". Taka osoba rzadko potrafi postawić się na miejscu drugiego człowieka, bagatelizuje jego emocje lub nie zauważa sygnałów świadczących o smutku czy zmęczeniu. W kontaktach zawodowych może to skutkować brakiem umiejętności pracy zespołowej, a w relacjach prywatnych –poczuciem niezrozumienia u partnera czy przyjaciół.

Niska inteligencja emocjonalna objawia się także problemami w komunikacji. To osoby, które nie słuchają uważnie, często przerywają rozmówcy i koncentrują się wyłącznie na sobie. W efekcie ich relacje bywają powierzchowne i krótkotrwałe. Innym zachowaniem, które może o tym świadczyć, jest odporność na konstruktywną krytykę. Zamiast przyjąć wskazówkę i wyciągnąć z niej wnioski, osoba taka odbiera uwagi jako atak, co rodzi konflikty i utrudnia rozwój.

Niska inteligencja emocjonalna nie przekreśla człowieka, ale znacząco wpływa na jakość jego życia i relacji z innymi. Rozpoznanie takich zachowań u siebie lub u kogoś bliskiego to pierwszy krok, by nad nimi pracować. Trening uważności, rozwijanie empatii czy świadome ćwiczenie komunikacji mogą stopniowo podnosić poziom inteligencji emocjonalnej i sprawiać, że codzienne kontakty staną się łatwiejsze i bardziej satysfakcjonujące. Osoba o wysokiej inteligencji emocjonalnej lepiej rozumie siebie i otoczenie. Potrafi nazwać swoje emocje, a także świadomie nimi zarządzać – zarówno w stresie, jak i w codziennych sytuacjach. Słucha aktywnie, okazuje empatię, a krytykę traktuje jako szansę na rozwój. Dzięki temu łatwiej buduje trwałe relacje, efektywniej współpracuje w zespole i szybciej podnosi się po porażkach.

Daniel Goleman, autor książki "Inteligencja emocjonalna. Jak zarządzać emocjami", powołując się na badania, podkreśla, że wysoka inteligencja emocjonalna wspiera nie tylko relacje i rozwój osobisty, ale także zdrowie psychiczne i fizyczne. "(...) osoby o wyższej inteligencji emocjonalnej mają lepsze zdrowie fizyczne i psychiczne oraz mniejsze problemy z lękiem i depresją. Jednocześnie są to osoby, które mają większe umiejętności radzenia sobie z problemami w sposób aktywny i pozytywny, są mniej ospałe i posiadają skuteczniejsze strategie adaptacyjne" - cytuje go zwierciadlo.pl.

Goleman proponuje trzy krótkie zdania, które mogą działać jak codzienne wsparcie w trudnych chwilach:

• "Dam sobie z tym radę" – wzmacnia poczucie sprawczości i zatrzymuje spiralę negatywnych myśli.
• "Jestem wystarczająca/wystarczający" – pomaga uciszyć wewnętrznego krytyka i odejść od paraliżującego perfekcjonizmu.
• "Nawet jeśli mi się nie uda – to będzie dla mnie cenna lekcja" – pozwala odważniej podejmować wyzwania i widzieć wartość także w porażkach.

Te proste mantry nie są zaklęciami, lecz narzędziami, które uczą świadomego kierowania uwagą i emocjami – a to klucz do większej odporności psychicznej na co dzień.