praca w korporacji

Cztery lata temu postanowiła rozwinąć skrzydła i "stanąć po swojej stronie". Rzuciła pracę w korporacji, by od zera zbudować własną markę modową "Mucha Nie Siada". - Najtrudniejsze było dla mnie pierwsze pół roku. Wszystko było nowe i wielu rzeczy musiałam się nauczyć - opowiada Kaśka Mucha.

Maria Prażuch-Prokop przez wiele długich lat unikała rozgłosu i nie chciała pokazywać się publicznie z mężem. Z czasem to się zmieniło i teraz aktywnie działa w mediach społecznościowych, promując zdrowy styl życia.

Ania mieszka we Wrocławiu. Ma wyższe wykształcenie, zna dwa języki i posiada pięć lat doświadczenia zawodowego. Zaczęła zastanawiać się, czy jej zarobki w korporacji są wystarczające.

Pracowała w dużej firmie przez 6 lat. Po 12 godzin dziennie, nawet wtedy, gdy na świat przyszedł jej syn i wróciła z urlopu macierzyńskiego. Stres związany z pracą w korporacji przypłaciła zdrowiem. W końcu powiedziała "dość". Dziś jest kasjerką w supermarkecie i w końcu może odetchnąć.

– Już mam wyjść z pracy, ale właśnie wtedy zjawia się ktoś ze sprawą, która nie może czekać. Żaden problem, bo przecież nie mam życia prywatnego – mówi Katarzyna, trzydziestosześciolatka pracująca w jednej z firm na warszawskim Żoliborzu. Praca w biurze boli nas z wielu powodów i czasami najmniejszym problemem jest kucie w krzyżu z powodu dzikiej jogi przed monitorem komputera. Jak się okazuje, nic nas tak nie wykurza, jak nieposłuszny sprzęt komputerowy i oczywiście współpracownicy.

O zagłębiu zajmowanych przez korporacje biurowców, mieszczącym się przy ulicy Domaniewskiej w Warszawie, ironicznie mówi się – nawiązując do tolkienowskiej krainy władanej przez Saurona, a zamieszkanej przez orki i trolle - „Mordor”. Pracownicy korporacji jak orki z „Władcy Pierścieni” pracują niemal do upadłego w wielkiej, anonimowej masie. Ale warszawskie orki mają coś, czego nie mają ich książkowe pierwowzory - „Głos Mordoru”.