wdowa (strona 2 z 2)

Nie kochała męża. On w grobie, a ona cieszy się życiem. Wstydu nie ma! - Polacy są bezlitośni dla wdów, często niezależnie od tego, ile czasu minęło od odejścia męża. Bo według nich, wdową się jest do śmierci.

„Dopóki śmierć nas nie rozłączy” – takie słowa przysięgi małżeńskiej padają z ust narzeczonych stojących przed ołtarzem. W dniu ślubu młodzi cieszą się swoim szczęściem, celebrują miłość, która ich połączyła. Nikt nie spodziewa się, że ta radość potrwa boleśnie krótko. Bywa jednak, że śmierć rzeczywiście rozłącza… Wdowy i wdowcy mają wtedy prawo do ponownego szczęścia.

„Taka młoda i już wdowa? Jeszcze pani sobie życie ułoży”. To słyszę najczęściej tam, gdzie muszę przyznać się do stanu cywilnego. Każdy ma dla mnie dobrą radę i słowo pocieszenia. Ostatnio nowa sąsiadka oraz ankieter w spisie powszechnym. Ja mam w nosie, co ludzie myślą. - Maryna ma trzydzieści lat. Wdową jest od trzydziestu miesięcy.