Dziesięć przykazań dziadka

Oto 10 przykazań dobrego i kochanego dziadka:

1. Nie bój się malca – przypomnij sobie, że coś takiego już kiedyś nosiłeś w ramionach.
2. Bądź dla niego sympatyczny. Twój nastrój odbija się w jego duszy niczym w zwierciadle.
3. Okazuj mu zrozumienie. On nie płacze bez powodu.
4. Słuchaj mamy swego wnuka, a kiedy jej nie ma w pobliżu, radź się własnego serca.
5. Na spacerach dbaj nie tylko o jego sen w cieple i komforcie. Pokazuj mu świat: kołyszące się drzewa, śpiewające ptaszki. Sam zauważy je dużo później.
6. Dotykaj go i daj się dotykać. Ta przyjemność zostanie mu na całe życie.
7. Podejmuj się chętnie opieki. Jeśli nie proszą, to się dopominaj. Dziadek jest malcom potrzebny.
8. Bądź towarzyski i baw go rozmową. Z obcym językiem każdy musi się najpierw osłuchać.
9. Dbaj o bezpieczeństwo was obojga. Ten mały huncwot nie zadba o ciebie.
10. Od czasu do czasu pozwól babci pobawić się z maluszkiem. Ona ma dokładnie takie same prawa.

Bycie dziadkiem to nie tylko formalność. Wbrew pozorom bycie prawdziwym dziadkiem, to nie jest sprawa więzów krwi, lecz uczucia rodzącego się w trakcie częstych kontaktów z wnukiem. Trzeba chcieć i trzeba działać. Nie można wzajemnego poznawania się odkładać na jutro, na pojutrze, aż wnuczka lub wnuczek będzie miał kilka lat.

Jest to taki swoisty kontakt. Z Twojej strony: zainteresowanie, dźwięk głosu, palec – którym mała rączka się bawi, inna niż mamy, ale swojska ręka podająca butelkę z mlekiem. A ze strony wnuczka: kojarzenie dziadkowego głosu, zapachu i dotyku z czymś co dobre, przyjazne, bezpieczne i miłe. Tak się zaczyna ta przyjaźń, by trwać przez całe lata. Później pozyskać ją trudniej.

Dlatego prawdziwy dziadek nie traktuje pomocy w opiece nad malcem jako dopustu bożego, tylko widzi w niej doskonałą okazję do realizacji swoich zamysłów (tj. zaprzyjaźnienia się z wnuczęciem). Jego "dziadkowanie" rozwija się wraz z wnukiem. Jest to coś, co może dawać szczęście. I na zakończenie cytat z Ludwika Hirszfelda – "Dzieci są czasem dobre, czasem złe, ale wnuki są zawsze nadzwyczajne".

Lidia Irla – psycholog.