brafitter (strona 3 z 3)

Push-up (z języka angielskiego wypchnąć w górę) to biustonosz, który ma za zadanie wypchnąć biust w górę i silnie zbierać z boków. Zwykle wyposażony we wkładki powiększające różnego rodzaju. Ą to stałe, stanowiące część miseczki piankowe lub żelowe, albo w piankowe poduszeczki umieszczone we wszytych do wnętrza miseczek kieszonkach – wtedy jest możliwość ich wyjęcia i zastąpienia innymi.

Staniki usztywniane o kroju plunge od ćwierćwiecza robią furorę na rynku bieliźniarskim. Nazwa plunge, która po angielsku oznacza "nurkować", "zapuszczać" dokładnie odwzorowuje kierunek, w jakim podąża męski (i nie tylko!) wzrok, kiedy napotka kobietę ubrana w tego typu biustonosz. Spojrzenie dosłownie "nurkuje" w wyłaniająca się z dekoltu seksowną dolinkę między piersiami, w której uzyskaniu pomaga właśnie ten cudowny biustonosz.

Biust noszony na wierzchu nie jest wynalazkiem ostatnich czasów. Mieszkanki starożytnej Krety na długo przed wynalezieniem biustonoszy nosiły suknie z obcisłymi gorsetami odsłaniającymi biust. Również Egipcjanki, od zarania dziejów kojarzone z wyjątkowym dbaniem o urodę, nosiły długie, proste suknie z jednego kawałka materiału, na ramiączkach, zupełnie niezakrywające piersi.

Słowo multi w języku angielskim oznacza wiele- wielo-, way – to droga. I tak właśnie nazwano wielofunkcyjny biustonosz, który powinna mieć w swojej bieliźniarce każda kobieta: multiway, czyli biustonosz do zadań specjalnych. W Polsce jest on jeszcze stosunkowo mało rozpowszechniony, a bardzo się przydaje, odpowiednio dobrany może zastąpić kilka innych staników i akcesoriów bieliźnianych, które czasem trudno samodzielnie zamocować.

Minimizer (z jęz. angielskiego minimize - minimalizować, zmniejszać) to rodzaj biustonosza, który ma za zadanie kompresować i optycznie zmniejszać biust. Jak podają producenci, nawet o dwa rozmiary miseczki.

Gdyby sięgnąć do historii bielizny, z pewnością okazałoby się, że pierwsze staniki również były softowe. Wkłady gorseciarskie i tłoczenie termiczne miseczek to stosunkowo młody wynalazek. Wszelkie źródła ilustrowane z czasów, kiedy zaczęto tworzyć i patentować pierwowzory dzisiejszych biustonoszy, wskazują na to, że były one miękkie, a kształt miseczkom nadawały odpowiednio poprowadzone cięcia.

Biustonosz do karmienia, pieszczotliwie i krótko nazywany "karmnikiem", przeznaczony jest dla kobiet karmiących piersią. Pierwszy taki biustonosz opatentował w roku 1943 Albert A. Glosser. Jak to zwykle bywa z innowacjami, to rynek wymusza ich pojawianie się. Tak było i w tym przypadku, bo do powstania karmnika przyczynił się w znacznym stopniu baby-boom, który nastąpił po II wojnie światowej.

Biustonosz halfcup (z jęz. angielskiego – "połowa miseczki") jest jednym z najniżej zabudowanych staników. Odsłania górną część piersi, a w najpłytszej wersji czasem ledwie zakrywa brodawki. Mocno wypycha biust do góry, dzięki niemu uzyskujemy efekt zwany "jabłuszkami w koszyczku". W zależności użytych materiałów halfcup może być miękki, usztywniany lub półusztywniany wkładem gorseciarskim, choć te ostatnie występują wśród halfcupów najrzadziej.

Fullcup (z jęz. angielskiego – pełna miseczka), to najbardziej zabudowany wśród obecnie produkowanych biustonoszy. Najczęściej ma miękkie lub półusztywniane miseczki i wysoki mostek. Jest to również jeden z najbardziej klasycznych fasonów, lubiany przez dojrzałe kobiety. Krój ten, choć występuje w dość szerokiej rozmiarówce, dedykowany jest biustom średnim i dużym.

Czytając i pisząc o biustonoszach dla Amazonek, czyli kobiet po operacji usunięcia piersi, nie zapominajmy, że nawet, jeśli ten temat nie dotyczy nas w tej chwili, nie mamy pewności, że nie będzie dotyczył nas lub naszych najbliższych w przyszłości. Dlatego też ten i inne artykuły poświęcone bieliźnie dla Amazonek są jednocześnie naszym, jako brafitterek i kobiet, apelem o rozszerzenie rozmiarówki tej bielizny – tak, aby jej zakres nie różnił się od tego, który obejmuje bieliznę dla zdrowych kobiet.

Sama nazwa bondeau (wymowa angielska bondo z akcentem na ostatnią sylabę, lub francuska – bado) to po francusku opaska. Nazwa ta wskazuje na najprostszą konstrukcję stanika – w podstawowym wariancie jest to po prostu taśma elastycznego materiału podtrzymująca piersi.

Historia biustonoszy bezszwowych jest ściśle powiązana z historią nowych technologii i materiałami używanymi do ich produkcji. Pojawienie się dzianin i materiałów syntetycznych w masowej produkcji po II wojnie światowej (choć źródła dotyczące historii stanika wspominają także o takim wynalazku firmy Maiden form z 1933 r.) przyczyniło się do rozwoju bieliźniarstwa w ogóle. W tym także do powstania bielizny bezszwowej, ale rewolucja zaczęła się od wynalezienia lycry w roku 1959.

Biustonosze bez fiszbin to kategoria obejmująca sporo typów biustonoszy, miękkich i usztywnianych. Do tej kategorii należą niektóre staniki dla mam karmiących piersią i na okres ciąży, część bielizny dla amazonek, niektóre biustonosze sportowe oraz tak zwane "braletki" – doskonałe jako pierwszy stanik dla młodych dziewcząt.

Historia biustonosza bardotka jest skomplikowana i tajemnicza, tak samo jak skomplikowana i tajemnicza była Brigitte Bardot. Zacznijmy od tego, że pojęciu „stanik bardotka” trudno jest podporządkować jakąś konkretną konstrukcję. Jednocześnie, gdyby zapytać przeciętną Polkę, jakie zna rodzaje staników, większość z nich wymieni właśnie bardotkę na pierwszym miejscu.

Typowa, klasyczna balkonetka (balcony bra, balconette) to jeden z najpopularniejszych, codziennych staników. Miseczki balkonetki składają się z trzech części, natomiast są różnie krojone w kroju tulipanowym występuje jedno cięcie ukośne i jedno pionowe, dzielące dolną część miseczki. Inny, rzadziej występujący rodzaj to cięcie niemal poziome dzielące miseczkę na część górną i dolną, i jedno pionowe z boku miseczki, z której wyprowadzone jest ramiączko.