Nie bój się dentysty

Odczuwasz lęk przed wizytą w gabinecie stomatologicznym? Nie jesteś odosobniona. Ponad 60 proc. Polaków panicznie boi się dentysty! Z badań wynika, że u osób na fotelu dentystycznym aż czterdziestokrotnie wzrasta poziom hormonów stresu. Poznaj nowoczesne metody, które pozwolą pokonać strach przed dentystą.

Zastrzyk to wciąż najpopularniejsza forma znieczulenia. Lek podany w formie zastrzyku blokuje odczuwanie bólu na czas zabiegu, a także na pewien czas po nim. Samo wkłucie nie jest zbyt bolesne, gdyż stosowane przez stomatologów igły są bardzo cienkie. Zależnie od zabiegu i Twojego stanu zdrowia, stosowane są różne środki znieczulające. Najczęściej jest to adrenalina. Po zabiegu przez pewien czas utrzymuje się odrętwienie części twarzy (dziąsła, policzka, ust ). Niektórzy lekarze nazywają to efektem „szczerbionej szklanki” co oznacza brak wyczuwania wargami połowy szklanki podczas picia płynu. Do ustąpienia odrętwienia nie powinno się jeść ani pić. Może to również utrudniać przez pewien czas ruchy mimiczne twarzy. Dobra informacja dla osób bojących się igły: zastrzyk można również przeprowadzić bez jej użycia stosując strzykawkę bezigłową. Niestety jest ona przydatna tylko przy leczeniu przednich zębów.

Gdy bardzo boisz się zastrzyków, możesz poprosić o znieczulenie, które pozwoli wkłuć igłę całkowicie bezboleśnie. Działanie takie zwane jest ”przed znieczuleniem”. Może być ono podane w różnej formie: jako żel, którym zostanie posmarowane miejsce wkłucia (zazwyczaj o ładnym, owocowym zapachu i smaku). Można też położyć na 30 sekund specjalny plaster posmarowany znieczulającym kremem lub żelem. Innym sposobem jest zastosowanie sprayu, który rozpyla się w jamie ustnej.

POLECAMY: * Polacy się nie uśmiechają, bo nie mają czym?*

Innym sposobem znieczulenia wstępnego jest gaz rozweselający (składający się z podtlenku azotu i dużej ilości tlenu), który podaje się przez specjalną maseczkę. Powoduje on stan fizycznego odprężenia i uspokojenia. W trakcie trwania zabiegu pacjent nie odczuwa niepokoju i lęku, dlatego jest on bardzo dobry dla osób bardzo zestresowanych zabiegiem. Osoba znieczulona gazem rozweselającym zamiast umierać ze strachu często zaczyna śnić o pływaniu, lataniu czy dryfowaniu po wodzie. Pacjent nie pamięta, co się działo w gabinecie, a więc nie ma żadnych negatywnych odczuć. Po zastosowaniu gazu rozweselającego przez około godzinę nie powinno się prowadzić samochodu. Przeciwwskazaniem do zastosowania tego rodzaju znieczulenia jest przeziębienie i katar.

To najnowocześniejszy sposób znieczulenia. Urządzenie o nazwie „The Wand” zwane jest przez stomatologów różdżką. Składa się ono z komputera oraz podłączonej do niego przypominającej wyglądem długopis, końcówki. Ta metoda znieczulenia polecana jest dla dzieci i osób szczególnie wrażliwych na ból. Przykładana do dziąsła końcówka zawiera środek znieczulający, który pod kontrolą mikroprocesora jest podawany w określone miejsce. Następuje to bardzo wolno, w wyniku czego wyeliminowane zostaje zjawiska rozpierania tkanek w przypadku środka znieczulającego podawanego metodami tradycyjnymi. Znieczulenie nie powoduje także zniekształcenia mimiki twarzy.

Jest to metoda rzadko stosowana polegająca na znieczulaniu za pomocą dźwięku. Pacjent ma na uszach słuchawki i sam reguluje natężenie dźwięków. Zasada działania polega na tym, że rejestrowane są bodźce słuchowe, a nie bólowe.

Do znieczulenia można tez stosować metody z zakresu medycyny niekonwencjonalnej: hipnozę, akupunkturę, akupresurę. Znalezienia takiego gabinetu w Polsce będzie trudne, gdyż wciąż są to metody mało popularne. Udowodniono jednak, że zabiegi przeprowadzane w stanie hipnozy nie są bolesne, a pacjent w trakcie jej trwania jest zrelaksowany. W stan hipnozy może wprowadzić hipnoterapeuta, przeszkolony stomatolog lub sam pacjent.

Uwaga! Poinformuj lekarza o swoim stanie zdrowia, zwłaszcza jeśli chorujesz na astmę, choroby układu krążenia lub jesteś uczulony na konkretny preparat. Pozwoli to stomatologowi dobrać odpowiednie dla Ciebie znieczulenie.

POLECAMY: * Polacy się nie uśmiechają, bo nie mają czym?*