Gdy przyjemność boli

Ból w czasie stosunku zawsze jest sygnałem od organizmu. Nie musi oznaczać, że coś złego dzieje się z Twoim ciałem, ale koniecznie należy dowiedzieć się jakie jest jego źródło.

Tekst: Agata Rudnik

Ból podczas seksu może powstawać pod wpływem przyczyn „pochodzenia organicznego” (tzw. biologicznych). Są one wywołane wrodzonymi nieprawidłowościami w budowie narządów rodnych, infekcjami układu moczowo-płciowego, lub nieodpowiednim nawilżeniem pochwy.

Ból może też powstawać wskutek lęku przed odrzuceniem, czy niechcianą ciążą. To tylko kilka przykładów blokad, które utrudniają lub wręcz uniemożliwiają penetrację. Odczuwanie bólu podczas stosunku powoduje, że kobieta nie ma ochoty na seks i unika zbliżeń. W konsekwencji może to prowadzić do zaburzeń seksualnych, a nawet do rezygnacji z życia erotycznego.

Marta Kosińska, psycholożka i edukatorka seksualna z Poradni Zdrowia Psychoseksualnego „Bez Tabu” w Gdańsku, mówi: U kobiety wraz ze wzrostem podniecenia ścianki pochwy stają się elastyczne i wydziela się naturalna substancja nawilżająca., co umożliwia penetrację. Tymczasem ból podczas stosunku (dyspareunia) jest stanem chorobowym i nie można go tolerować. Seks powinien sprawiać przyjemność obu stronom, a nie ból. Każdy ból jest sygnałem naszego organizmu, że coś jest nie tak - podobnie jest w tym przypadku

Odnosząc się do omawianej dolegliwości należy raczej mówić o niej w liczbie mnogiej, ponieważ istnieje wiele rodzajów bólu wynikających z jego umiejscowienia, natężenia, charakteru, okoliczności występowania. Czasem przyczyną jest infekcja pochwy, innym razem problem z lubrykacją (nawilżeniem) pochwy, wynikający z niskiego poziomu podniecenia lub występujący, pomimo podniecenia.

Ból może być uwarunkowany różnymi czynnikami psychologicznymi, może wywodzić się z na przykład z odczuwania lęku przed czymś, z problemów partnerskich lub osobistych. Należy podkreślić, że dyspareunię się leczy. Po pomoc należy się udać do ginekologa lub psychologa specjalizującego się w seksuologii. Coraz więcej pacjentek jest bardziej świadomych siebie, własnego ciała oraz seksualności. To bardzo istotne, by znaleźć w sobie siłę i skorzystać z porady specjalisty.

Ból związany z przerwaniem błony dziewiczej może uniemożliwić rozpoczęcie współżycia. Pierwsze doświadczenia seksualne wpływają na całe nasze życie, ważne więc, by zadbać o poczucie bezpieczeństwa Was obojga. Sam moment przerwania błony nie jest zbyt bolesny, może mu towarzyszyć kilka kropel krwi. Gdy jednak błona dziewicza jest wyjątkowo gruba i członek nie jest w stanie pokonać jej oporu, wtedy należy zgłosić się do lekarza.

Ból podczas „pierwszego razu” dotyczy raczej naszej sfery psychologicznej. Brak doświadczenia i napięcie zwiększają prawdopodobieństwo odczuwania dyskomfortu. Postarajcie się rozluźnić i zadbać o odpowiednią atmosferę. Wybranie odpowiedniej pozycji pomoże zaoszczędzić bólu. Najlepiej, kiedy położysz się na brzegu łóżka, a Twój partner wejdzie w Ciebie, opierając się na kolanach. Ważne, by Twoja miednica byłą uniesiona, więc możesz ułożyć się na poduszkach.

Wiele pań doświadcza bólu podczas stosunków płciowych. Dyspareunia dotyczy ok. 15% Polek, a wskaźnik ten rośnie wraz z wiekiem. Dyskomfort zniechęca do podejmowania współżycia, co doprowadzić może do całkowitego zaniku aktywności seksualnej. Jeżeli masz problemy z odpowiednim nawilżeniem pochwy (partner ma trudności z wprowadzeniem członka, odczuwasz suchość) postarajcie się przedłużyć grę wstępną, która pozwoli przygotować się do stosunku. Gdy jednak wciąż lubrykacja jest niewystarczająca, skorzystaj ze specjalnego żelu na bazie wody (czyli nie uszkodzi prezerwatywy), który dostępny jest w aptekach bez recepty, lub prezerwatyw ze środkiem nawilżającym.

Przygotowanie do seksu obejmuje zarówno sferę psychiczną jak i fizyczną. Pamiętajmy, że wszelkie trudności związane ze współżyciem dotyczą obojga partnerów. Jeżeli czujesz jakikolwiek ból podczas seksu, powiedz o tym swojemu partnerowi. Wiele zależy od Twojego stanu psychicznego, więc także od bezpieczeństwa, jakie zapewnia mężczyzna. Bardzo ważne jest, by nie lekceważyć pierwszych symptomów, gdyż mogą one sygnalizować poważniejsze schorzenia (np. torbiel jajnika), w których ogromną role odgrywa czas rozpoznania. Najpierw należy wykluczyć przyczyny organiczne, by móc skupić się na skutecznym leczeniu psychologicznym poprzez odpowiednią terapię!

Tekst: Agata Rudnik