Zdradź mnie, proszę!

Część z nich przeżywa orgazm nawet podczas wyobrażania sobie takiej sytuacji. Problem pokazuje Lars von Trier, w filmie pt.: "Przełamując fale". Spokojna, wrażliwa i wierna Bess wychodzi za mąż za Jana, pracownika platformy wiertniczej.

Sielanka kończy się, kiedy małżonek ulega wypadkowi i zostaje sparaliżowany, co utrudnia im życie intymne. W końcu Jan zwalnia Bess z przysięgi wierności, chce jednak uczestniczyć w jej zdradach, wymaga od młodej żony, by opowiadała mu o swoich miłosnych przygodach.

W lżejszej formie ZPZ polega na nakłanianiu do opowiadania o seksie z byłymi partnerami. W bardziej zaawansowanej formie dewiacji na początku sugestie mogą być nieśmiałe, wypowiadane żartem czy prowokowane czynami, z czasem stają się natrętne czy wręcz polegają na zmuszaniu do zdrady.

W skrajnych przypadkach staje się to obsesją. Bywa nawet, że mąż umawia żonę na randkę z innym mężczyzną, czasami w tym uczestniczy, śledzi, podgląda, co jest dla niego niezwykle ekscytujące.

Istnieje wiele różnych motywacji i przyczyn takich zachowań. Mogą one mieć związek z tendencjami masochistycznymi. Dzieje się tak, bo zdrada dostarcza cierpienia i bólu, co intensyfikuje doznania seksualne.

W innym przypadku wiąże się z poczuciem niskiej wartości. Wtedy mężczyzna szuka potwierdzenia własnej atrakcyjności, porównuje się z innymi mężczyznami, chce być bezkonkurencyjny. Jego ego rośnie też w momencie, kiedy partnerka odmawia znalezienia kochanka.

Inna przyczyna to chęć dominacji, to on oddaje partnerkę innemu, jest jej panem i władcą. Motywacją bywa też potrzeba poniżenia kobiety, która może wynikać z antyfeminizmu, ukrytych tendencji homoseksualnych, przezwyciężenia poczucia winy wobec partnerki, na zasadzie: nie mamy satysfakcjonującego seksu, unikam zbliżenia, ale ona przecież też nie jest bez winy, zdradza mnie.

W przypadku istnienia potrzeby seksu grupowego, zazwyczaj nieuświadomionej i ukrytej, zdrada partnerki dostarcza wielu bodźców do fantazjowania, stanowi doping erotyczny. Szczególnie, jeśli mężczyzna nie chce ich realizować we własnych zachowaniach.

Zdarza się, że ZPZ jest manipulacją, która ma na celu zmniejszyć poczucie winy z powodu własnej niewierności. Inną przyczyną może być patologiczna zazdrość na zasadzie, skoro musisz mnie zdradzać albo zrobisz to wcześniej czy później, to rób to za moją zgodą.

Zespół prowokowanej zdrady nie świadczy o fantazji i otwartości partnerów na nowe doznania, ale o zaburzeniu więzi między nimi. Konsekwencje mogą być różne. Najczęściej doprowadzają do rozpadu związku.

Sytuacja może stać się nie do zniesienia nie tylko dla osoby z zaburzeniami, ale też dla jej partnerki. Kobiety różnie na to reagują, najczęściej są słusznie zaniepokojone, większość buntuje się.

ZPZ może prowadzić do nerwicy i depresji obu partnerów. Żeby rozwiązać problem, należy dotrzeć do jego źródła.

Przyczyn może być wiele, molestowanie seksualne w dzieciństwie oraz inne dramatyczne wydarzenia, czy ukryty homoseksualizm. Zaburzenie wymaga psychoterapii, bez której osoba z zaburzeniem jest w sobie sobie poradzić.

Tekst: Monika Doroszkiewicz

Zazwyczaj zdrada jest powodem konfliktów w związku, kryzysów, a często i rozstania. Tymczasem zdarza się, że partner pragnie, aby… drugie znalazło sobie kochanka. Może się to wydawać niemożliwe, ale dzieje się tak, kiedy osoba cierpi na zaburzenie związane z zespołem prowokowanej zdrady. ZPZ polega na obsesyjnym nakłanianiu partnerki do romansowania z innym mężczyzną i zdawania dokładnych relacji ze spotkań.

To zaburzenie psychoseksualne najczęściej występuje u mężczyzn. On namawia ją na znalezienie kochanka, ale zawsze w jakiś sposób chce w zdradzie uczestniczyć: podglądać podczas spotkań i seksu z innym mężczyzną, obserwować, jak flirtuje albo słuchać o miłosnych podbojach ukochanej.

mos/pho