Zalega w wielu domach. Może być wart grube tysiące

Rozkładano je na podłogach, wieszano na ścianach. W okresie PRL-u dywany były wprost nieodzowną częścią wystroju wnętrz. Polacy chętnie inwestowali nie tylko w te rodzimej produkcji, ale i sprowadzane z Bliskiego Wschodu (w tym z Turcji). Szczytem luksusu były jednak prawdziwe perskie dywany, tkane ręcznie, każdy z nich niepowtarzalny mimo zbliżonych wzorów i motywów.

Z powodu rzemieślniczej roboty, perskie dywany wykazywały się dużą trwałością, dzięki czemu, nawet po latach, zachowały piękny kolor i fakturę. Jeśli tylko po zwinięciu były przechowywane w odpowiednich warunkach, mogą wciąż być w doskonały stanie.

Warto zdać sobie sprawę z tego, że przedmioty z okresu PRL przeżywają renesans popularności, a motywy ówczesnego dizajnu wracają do polskich mieszkań. Sprzedaż dobrze zachowanego perskiego dywanu może przynieść niemały zysk. Michał Nowocin, który handluje antykami w mediach społecznościowych, wyjaśnił, że to, co dla niektórych jest niemalże bezużytecznym śmieciem, dla innych może się okazać prawdziwym skarbem.

- Słyszałem o handlarzach, którzy znajdowali na wystawkach takie dywany i sprzedawali je do pałaców - zdradził w opublikowanym w mediach społecznościowych filmiku Michał Nowocin.

Cena używanego perskiego dywanu zależy od kilku czynników - tego, z czego jest wykonany, jaki ma rozmiar i jaki jest jego stan zachowania. Może kosztować od kilku do kilkunastu tysięcy. Jeśli jakimś cudem trafimy na dywan, który jest zabytkiem i do Polski przywędrował na przykład przed drugą wojną światową, jego cena może osiągnąć nawet kilkanaście tysięcy złotych.

Perskie dywany wyróżniają się charakterystycznym ręcznie tkanym splotem. Powtarzają się na nich motywy geometryczne, roślinne, lub zwierzęce. Łatwo je rozpoznać jeśli zajrzymy na nie od spodu. Przy uważnym przyjrzeniu się widoczny jest bowiem sposób, w jaki zostały utkane - nieregularne węzełki i sploty, których nie da się powtórzyć z pomocą maszyny.

Do tego warto przyjrzeć się frędzlom. - Powinny być częścią osnowy, one nie powinny być doszyte. Te sploty kończą się takim kawałkiem frędzla. Jeżeli spojrzymy na te sploty, na te węzły w dywanie robionym ręcznie, one nie są idealne. Zawsze mają trochę mniejsze, trochę większe odstępy. Są większe, mniejsze. Widzimy, że człowiek ręcznie nie zrobił tego idealnie.

Przy młodszych modelach może się na nich pojawić metka z napisem "Iran" lub "Persian". Warto mieć świadomość, że sztuka tkania dywanów jest częścią dziedzictwa kulturowego Iranu.

Zapraszamy na grupę FB - #Wszechmocne. To tu będziemy informować na bieżąco o terminach webinarów, wywiadach, nowych historiach. Dołączcie do nas i zaproście wszystkie znajome. Czekamy na was!

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl.