Astry – kolorowe gwiazdy ogrodu

Jesień to okres kwitnienia pięknych i kolorowych astrów. Są one wtedy niekwestionowaną ozdobą ogrodów, kiedy inne kwiaty zaczynają już przekwitać. Rozkwitają w odcieniach fioletu, żółci, bieli, różu i czerwieni.

Ich nazwa słusznie pochodzi od greckiego Aster – gwiazda, ponieważ wyróżniają się wśród innych kwiatów urodą i mnogością barw.

Istnieje wiele gatunków tych pięknych roślin o kwiatach zarówno pojedynczych, jak i pełnych, o rożnym pokroju i wysokości. Większość z nich kwitnie jesienią, ale są też odmiany kwitnące wiosną na przełomie maja i czerwca.

Najbardziej rozpowszechnione są odmiany astra nowobelgijskiego (Aster novi-belgii). Pochodzą one - podobnie jak astry nowoangielskie i krzaczaste - z Ameryki Północnej, gdzie rosły dziko na preriach, w zaroślach i na obrzeżach lasów. To wysokie, rozrastające się w krótkie rozłogi i tworzące gęste kępy o ciemnozielonych liściach. Rozrastają się bujnie i często dziczeją, dlatego spotkać je można w zapuszczonych ogrodach i nad brzegami rzek. Spośród wielu odmian wyróżniają się ciemnoniebieska 'Little Blue Boy', jasnoniebieska 'Marie Ballard', karminowa 'Patricia Ballard', lawendowo-niebieska 'Plenty' oraz niebieska 'Dauerblau'.

Inna grupa to astry nowoangielskie (Aster novae-angliae). Charakteryzują je wąskie liście oraz sztywne łodygi pokryte szorstkimi włoskami. Odmiany z tej grupy wyróżniają się wysokością i nie tworzą rozłogów, dlatego można je sadzić obok innych roślin. Kwiaty te charakteryzują się wyjątkowo delikatnym wyglądem. Najpiękniejsze odmiany z tej grupy to: różowoczerwony 'Andenken an Alma Pötchke', ciemnofioletowy 'Barr's Blue', różowy 'Barr's Pink', 'Harrington Pink' i 'Rudelsburg'. Kolejna ciekawa odmiana to niskie astry krzaczaste (Aster dumosus) rozrastają się one w rozłogi. Dlatego można je wykorzystać do tworzenia obwódek rabat i jako rośliny okrywowe w ogrodach skalnych. Ich odmiany to rożowokarminowa 'Alice Haslam', jasnoróżowa 'Herbstgruss von Bresserhof' i niebieska 'Lady in Blue'.

Ponadto dużą popularnością cieszą się astry chińskie i japońskie. Ich najwyższe odmiany osiągają wysokość do 1 m. Jednak najbardziej popularne wśród azjatyckich astrów są astry karłowate o wysokości 20 – 30 cm. Nadają się one na rabaty i kwietniki. Wsród astrów karłowatych wyróżniamy astry rurkowe. Ich kwiatostany składają się z jednego lub kilku okółków kwiatów języczkowych i wydłużonych silnie rozwiniętych kwiatów rurkowych. Do tej grupy należą astry książęce. Inne to astry języczkowe. Do nich należy największa liczba odmian: astry chryzantemowe, igiełkowe, pomponowe.

Astry nie są trudne w uprawie. Wymagają stanowisk nasłonecznionych i żyznych gleb. Należy pamiętać o systematycznym podlewaniu tych kwiatów, gdyż są wrażliwe na brak wody. Bujnie rosnące odmiany (nowoangielskie i nowobelgijskie) lubią gleby przepuszczalne, żyzne oraz wilgotne. Kwiaty można wysiewać z nasion lub rozmnażać przez podział.

Najpoważniejszymi chorobami astrów są żółtaczka astrów i fuzaryjne więdnięcie roślin powodowane przez grzyby. Ponadto astry nowobelgijskie są podatne na mączniaka prawdziwego. Chore kwiaty trzeba wyrwać i spalić, nie nadają się na kompost.

Jesień jest czasem kwitnienia wielu pięknych roślin, to ostatnia okazja aby przed zimą nacieszyć się ich barwami przebywając na działce, w ogrodzie lub podziwiając kwiaty stojące w wazonie, zanim zacznie padać śnieg i nastaną mrozy.