Trwa ładowanie...
d1r71fc

Co to jest echoizm? Problem dotyka coraz więcej młodych osób

Echoizm polega na odwrotnej postawie do narcyzmu. Osoby wykazujące tę postawę bez problemu rozpoznają stany emocjonalne innych osób, jednak nie potrafią zadbać o siebie. Echoiści stawiają na pierwszym miejscu potrzeby najbliższych, zapominając o sobie. W późniejszym czasie osoby te często się wycofują, nie potrafią być asertywni oraz nie są w stanie przyjmować komplementów.
Głosuj
Głosuj
Podziel się
Opinie
Echoista nie potrafi opowiedzieć o swoich uczuciach innym osobom.
Echoista nie potrafi opowiedzieć o swoich uczuciach innym osobom. (123RF)
d1r71fc

Echoizm jest pojęciem całkiem nowym, sformułowanym dopiero w 2016 roku, choć sama postawa już wielu lat temu była zauważalna przez środowisko psychologów. Podobnie, jak w przypadku narcyzmu, tak i w kwestii echoizmu ważną rolę odegrała mitologia. Echo była uległa i całkowicie zrezygnowała z własnych potrzeb – idealny przykład na nazwę antagonistycznego zaburzenia osobowości.

Echoizm – geneza postawy

Według badaczy, echoizm może mieć swoje podłoże w dzieciństwie. Bardzo często wrażliwe dziecko wychowywane przez nadopiekuńczą matkę lub ojca, w przyszłości ma dużą szansę na bycie echoistą. Dlaczego? Dziecko chcąc nawiązać relację z własnymi rodzicami, odsuwa się na bok, co skutkuje w dorosłym życiu odbiciem potrzeb i pragnień. Z drugiej zaś strony, często dzieci bywają przez rodziców strofowani, aby pamiętali o innych i nie skupiali się na sobie – wówczas dziecko tracki poczucie własnej wyjątkowości.

Echoizm – przeciwieństwo narcyzmu

Osoby narcystyczne uwielbiają być w centrum zainteresowania i przepadają za komplementami. Z koeli echoiści boją się nadmiaru atencji, aby nie być posądzeni o narcyzm – lękają się wyróżnienia oraz docenienia. Niebezpiecznym zjawiskiem jest spotkanie echoisty z narcyzem, ponieważ ten drugi w bardzo prosty sposób będzie w stanie manipulować pierwszą z nich. Echoista to materiał na idealnego przyjaciela, bo potrafi wysłuchać, udzielić rady oraz wesprzeć. Jednak echoista nie potrafi dzielić się swoimi emocjami i nie uzewnętrznia się, co z kolei przeszkadza w jego zrozumieniu czy niesieniu pomocy.

d1r71fc

Zobacz także: Terapia śmiechem

Echoizm – szkodliwość postawy

Osoby, które można nazwać echoistami są wrażliwe, a nawet nadwrażliwe. Czują wiele rzeczy znacznie intensywniej, wykazują empatię i szybko "dostrajają" się do swoich przyjaciół. Dzięki temu uznawane są za osoby serdeczne i życzliwe, ale jednocześnie nie potrafią przyjąć szczerego komplementu, bo wolą zajmować dalsze miejsce w szeregu, unikając rozgłosu. Echoiści odczuwając smutek, nie potrafią podzielić się swoimi spostrzeżeniami z najbliższymi, boją się uzewnętrznienia. Skrajną odmianą echoizmu jest forma, gdy echoista całkowicie rezygnuje ze swoich pragnień, a w zamian faworyzuje innych, aby utrzymać relację.

Echoizm – jak sobie pomóc?

Echoizm najlepiej zdiagnozować w gabinecie psychologicznym, ale warto również samodzielnie, małymi krokami zwalczać tę postawę. Wystarczy kilka prostych zadań, które pozwolą na bycie bardziej asertywnym:

d1r71fc
  • nie daj się wykorzystywać;
  • naucz się mówić stanowcze NIE;
  • nazywaj swoje emocje – łatwiej nad nimi zapanujesz;
  • nie bój się wprowadzać nowych postanowień;
  • szczerze rozmawiaj z terapeutą.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

Podziel się opinią

Share

d1r71fc

d1r71fc
d1r71fc