"Bileciki do kontroli". Oto jak naprawdę wygląda praca "kanarów"

- Nie wychodzimy na miasto tylko po to, żeby polować na gapowiczów - podkreśla Tadeusz, który pracuje jako kontroler biletów w Warszawie. - Kiedy wchodzę do tramwaju czy autobusu, to nie spotykam się z przejawami niechęci. Ale rdzeniem naszej pracy jest niestety karanie ludzi, a oni w nerwach różnie reagują.

Najczęstszą reakcją jest "smutne pogodzenie się z tym, że coś się zrobiło nie tak", ale nie ma chyba kontrolera biletów, który nie spotkałby się z agresywnym zachowaniem pasażera. - Ja sam na początku swojej drogi w tej pracy miesiąc spędziłem na zwolnieniu, bo w metrze zaatakował mnie pasażer. Skończyłem ze skręconymi stawami - przyznaje Tadeusz. - Do tej pracy trzeba mieć dystans i nie przejmować się, że się codziennie słucha wyzwisk od gapowiczów.

Inną reakcją jest ucieczka. W takiej sytuacji kontrolerzy starają się nie gonić ani łapać uciekinierów, bo jest to po prostu niebezpieczne. - Staram się mówić ludziom, żeby nie robili takich rzeczy. Nie raz widziałem, jak taki gapowicz się potrafił odbić od tramwaju. Tak bardzo chciał uciec, że krzywdę sobie robił - opowiada kontroler.

Przyłapani na gorącym uczynku pasażerowie często tłumaczą się niczym uczniowie w szkole. Najbardziej kuriozalne tłumaczenie, jakie słyszał Tadeusz, padło w ust 25-latka. Młody mężczyzna wyznał, że nie umiał karty miejskiej doładować, bo zawsze to robiła jego mama. Większość gapowiczów ma jednak stałe wymówki: "Zapomniałem", "nie wiedziałem", "ja tylko jeden przystanek".

Czy kontroler biletów może odpuścić pasażerowi bez biletu? - Powinno się odpuszczać, gdy istnieje ryzyko, że stanie się krzywda - albo nam, albo osobom postronnym - podsumowuje Tadeusz.