Dieta łagodzi objawy ADHD!
Nie słucha, przeszkadza, kręci się, chodzi po klasie… Potrzeba było wielu lat, aby dzieci z ADHD przestały być postrzegane jako „niegrzeczne”. Dziś objęte są opieką medyczną pedagogiczną i psychologiczną, świetnie radzą sobie w szkole, a rodzice uczą się rozumieć potrzeby i trudności dziecka nadruchliwego. Naukowcy dowodzą - na zachowanie dziecka z ADHD duży wpływ ma również dieta.
Nie słucha, przeszkadza, kręci się, chodzi po klasie… Potrzeba było wielu lat, aby dzieci z ADHD przestały być postrzegane jako „niegrzeczne”. Dziś objęte są opieką medyczną pedagogiczną i psychologiczną, świetnie radzą sobie w szkole, a rodzice uczą się rozumieć potrzeby i trudności dziecka nadruchliwego. Naukowcy dowodzą - na zachowanie dziecka z ADHD duży wpływ ma również dieta.
ADHD (z ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder), czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, jest uważane za najczęstsze zaburzenie wieku rozwojowego. Dotyczy od 3-7 procent dzieci w wieku szkolnym, występuje głównie u chłopców. W zachowaniu dzieci z ADHD charakterystyczne są trzy grupy objawów, utrzymujące się od co najmniej 6 miesięcy: nadruchliwość, impulsywność oraz zaburzenia uwagi.
Symptomy te są zwykle widoczne pomiędzy 5 a 7 rokiem życia lub nawet wcześniej. Zdarza się jednak, że rodzice dostrzegają problemy dziecka dopiero, gdy rozpoczyna ono naukę w szkole. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej jest w dużym stopniu uwarunkowany genetycznie, pewne znaczenie przypisuje się również czynnikom środowiskowym i psychologicznym.
Czynniki te wpływają na budowę i działanie struktur mózgowych i sposób przekazywania impulsów w centralnym układzie nerwowym. W przypadku dzieci z nadpobudliwością mówimy o deficycie uwagi, w rzeczywistości jednak ich trudności polegają na zwracaniu uwagi na każdy bodziec.
Około 20 procent dzieci z ADHD wymaga leczenia farmakologicznego. W 1998 roku eksperci z Narodowego Instytutu z USA ogłosili, że zbyt mało uwagi poświęca się leczeniu żywieniowemu tego zaburzenia. Wiele naukowców potwierdziło również, że odpowiednia dieta znacznie wpływa na zachowanie dziecka.
Holenderscy naukowcy przebadali dzieci z nadpobudliwością w wieku od 4 do 8 lat. Badanie trwało 5 tygodni i przeprowadzone zostało na grupie 100 dzieci. Połowa z nich była karmiona według zwyczajnej diety. Pozostała grupa była na diecie stosowanej u dzieci z alergią, polegającej na spożywaniu określonych produktów, takich jak warzywa, ryż, mięso, woda. Wyniki badań zostały opublikowane na łamach magazynu „The Lancet”.
Badacze wykazali, że wyeliminowanie z diety dziecka niektórych produktów może mieć znaczący wpływ na jego zachowanie - dzieci na diecie eliminacyjnej poprawiły swoje zachowanie. Kolejnym badaniem objęte zostały dzieci będące na diecie, u których stwierdzono największe złagodzenie objawów. Podzielono je na dwie grupy. Dzieci z pierwszej grupy do swojej codziennej diety otrzymywały również produkty, po spożyciu których wzrasta poziom przeciwciał IGg (przeciwciał typu G, nasilających objawy ADHD).
Dzieci z drugiej grupy spożywały pokarmy z diety eliminacyjnej oraz pokarmy, po których poziom IGg spadał. U nich właśnie stwierdzono znaczne złagodzenie objawów, stąd wyciągnięto wniosek, że poziom przeciwciał we krwi dziecka z ADHD może służyć jako narzędzie diagnostyczne, pomocne w dopasowaniu odpowiedniej diety do małego pacjenta z nadruchliwością.
Leki stosowane w celu zmniejszenia objawów ADHD nie usuwają przyczyny zaburzenia, jeżeli jednak dziecko jest bardzo nadpobudliwe - mogą pomóc. Naukowcy zachęcają jednak rodziców do modyfikowania diety dziecka przed rozpoczęciem farmakoterapii. Podczas stosowania diety eliminacyjnej u dziecka niezbędny jest stały kontakt z lekarzem, gdyż ograniczenie różnorodności pożywienia może odbić się na stanie zdrowia malucha.
Wszelkie zmiany w diecie należy wprowadzać ostrożnie i zawsze po konsultacji z lekarzem. Przede wszystkim trzeba jednak pamiętać, że utrzymywanie diety nie jest lekarstwem na ADHD, a jedynie alternatywną metodą leczenia. Właściwa pomoc dziecku, oprócz pomocy medycznej, obejmuje odpowiednie postępowanie w kontakcie z nim zarówno w domu, jak i w szkole, stąd niezbędna jest wiedza o zaburzeniu i zrozumienie jej istoty.
dj/kg
