Tango argentyńskie - taniec zwaśnionych kochanków
Tango argentyńskie, nazywane tańcem zwaśnionych kochanków, jest tańcem silnie oddziałującym na zmysły. Wbrew pozorom podstawowe kroki tanga nie należą do najtrudniejszych. Charakterystyczną cechą tanga argentyńskiego jest improwizacja i fizyczna bliskość partnerów.
Historia tanga argentyńskiego
Tango argentyńskie jest najbardziej rozpowszechnioną odmianą tego tańca, jednakże nie jedyną, bowiem wyróżnia się także:
- tango amerykańskie,
- tango fińskie,
- tango międzynarodowe.
Początki tanga argentyńskiego sięgają ostatniego dziesięciolecia XVIII w. Co ciekawe, taniec ten powstał na gruncie hiszpańskiej habanery i flamenco.
Po raz pierwszy terminu tanga argentyńskiego w odniesieniu do konkretnego stylu tańca użyto na początku XX w. w Buenos Aires. Wówczas taniec ten miał nieco inny charakter niż obecnie — wykonywano go przede wszystkim w domach publicznych, a fizyczna bliskość partnerów podczas tego tańca budziła wiele kontrowersji.
Tango argentyńskie - cechy charakterystyczne
Tango argentyńskie nie ulega standaryzacji, co w praktyce oznacza, że nie ma on jednego uniwersalnego modelu. Główną cechą charakteryzującą tango jest improwizacja, która dotyczy figur, ozdobników, sposobu trzymania partnera i partnerki, a także szybkości tańca.
Ważną cechą tanga argentyńskiego jest również fizyczna bliskość partnerów. W tańcu tym bardzo ważną rolę gra umiejętność oddania emocji — gwałtowne ruchy w tangu mają na celu oddać silne emocje, jakie targają kochankami podczas burzliwego sporu.
Ciekawe jest, że tango argentyńskie cechuje pewna etykieta. Mężczyzna prosi do tańca kobietę, patrząc jej w głęboko w oczy (jest to tzw. cabeceo). Jeśli kobieta zgadza się na propozycje tańca, to utrzymuje kontakt wzrokowy, natomiast jeśli nie jest zainteresowana tańcem — odwraca głowę.
Rodzaje tanga argentyńskiego
Tango argentyńskie ma kilka odmian:
- Tango vals — typ tanga wykonywany w rytmie właściwym dla walca.
- Tango milonga — dynamiczny typ tanga, charakteryzujący się szybkimi krokami i mocnym rytmem muzyki.
- Tango nuevo — typ tanga cechujący się dynamicznym prowadzeniem partnerki i wyraźną dominacją partnera. Bardzo często tańczony jest do muzyki alternatywnej.
- Tango salon — typ tanga, charakteryzujący się trzymaniem w kształcie litery V.
- Tango międzynarodowe — typ tanga cechujący się dynamicznymi ruchami głowy.
Tango argentyńskie - podstawowy krok
Przy wykonywaniu podstawowego kroku tanga argentyńskiego partnerka powinna znajdować się po prawej stronie tancerza. Partner powinien obejmować swoją taneczną partnerkę prawym ramieniem, a lewą rękę utrzymywać w kącie ostrym. Nogi w tangu należy stawiać "od pięty", a nie od palców. Kroki w tangu są posuwiste. Meritum w tangu argentyńskim wynosi 2/4, a tempo - 31-33 taktów na 60 sek.
