stanik (strona 6 z 8)

W dobrze dopasowanym biustonoszu fiszbiny przylegają do mostka, okalają pierś i kończą się tuż za nią. Nie powinny uciskać, ale też nie powinny odstawać.

Unoszenie się pasa biustonosza ku górze na plecach przydarza się niemal wszystkim kobietom. Oznacza to, że stanik został źle dopasowany. Nie podtrzymuje dobrze piersi, a ramiączka wrzynają się w ramiona zostawiając ślady.

Biustonosz usztywniany (ang. padded bra) jest jednym z rodzajów staników w klasyfikacji według zastosowanych w produkcji materiałów. Pozostałe typy w tym podziale to biustonosze miękkie i półusztywniane. Wśród biustonoszy usztywnianych spotykamy się ze wszystkimi krojami i rodzajami: balkonetka, plunge, halfcup, strapless, multiway, bardotka oraz kroje będące kombinacjami powyższych. Biustonosze usztywniane możemy podzielić na dwie kategorie.

Biustonosz typu strapless (z ang. strap – ramiączko, less – brak), w języku polskim potocznie nazywany bezramiączkowcem, jest prawdziwym wyzwaniem konstruktorskim. To właśnie ten model udowadnia, że głównym elementem stanika, odpowiedzialnym za podtrzymanie biustu, jest pas obwodu, a nie ramiączka.

Na rynku bieliźniarskim dopiero od niedawna istnieją biustonosze typu sportowego, które rzeczywiście dobrze spełniają swoje zadanie. Kompresują piersi i uniemożliwiają im tak zwane "bounsowanie", czyli podskakiwanie przy intensywnym ruchu. Gdyby jednak sięgnąć pamięcią do czasów historycznych, to właśnie stanik sportowy był pierwszym udokumentowanym biustonoszem, jaki nosiły kobiety.

Biustonosz typu semi-soft, czyli półusztywniany, jest obecnie bardzo popularny. Należy do kategorii wydzielonej ze względu na materiały stosowane do uszycia miseczek (oprócz softów i staników usztywnianych), a nie na krój, który może być różny. W tym rodzaju występuje najwięcej fasonów, które, poza balkonetką i fullcupem, nie pasują do definicji znanych krojów. Semi-softy to biustonosze z miseczką częściowo usztywnianą, a częściowo miękką.

Push-up (z języka angielskiego wypchnąć w górę) to biustonosz, który ma za zadanie wypchnąć biust w górę i silnie zbierać z boków. Zwykle wyposażony we wkładki powiększające różnego rodzaju. Ą to stałe, stanowiące część miseczki piankowe lub żelowe, albo w piankowe poduszeczki umieszczone we wszytych do wnętrza miseczek kieszonkach – wtedy jest możliwość ich wyjęcia i zastąpienia innymi.

Staniki usztywniane o kroju plunge od ćwierćwiecza robią furorę na rynku bieliźniarskim. Nazwa plunge, która po angielsku oznacza "nurkować", "zapuszczać" dokładnie odwzorowuje kierunek, w jakim podąża męski (i nie tylko!) wzrok, kiedy napotka kobietę ubrana w tego typu biustonosz. Spojrzenie dosłownie "nurkuje" w wyłaniająca się z dekoltu seksowną dolinkę między piersiami, w której uzyskaniu pomaga właśnie ten cudowny biustonosz.

Biust noszony na wierzchu nie jest wynalazkiem ostatnich czasów. Mieszkanki starożytnej Krety na długo przed wynalezieniem biustonoszy nosiły suknie z obcisłymi gorsetami odsłaniającymi biust. Również Egipcjanki, od zarania dziejów kojarzone z wyjątkowym dbaniem o urodę, nosiły długie, proste suknie z jednego kawałka materiału, na ramiączkach, zupełnie niezakrywające piersi.

Słowo multi w języku angielskim oznacza wiele- wielo-, way – to droga. I tak właśnie nazwano wielofunkcyjny biustonosz, który powinna mieć w swojej bieliźniarce każda kobieta: multiway, czyli biustonosz do zadań specjalnych. W Polsce jest on jeszcze stosunkowo mało rozpowszechniony, a bardzo się przydaje, odpowiednio dobrany może zastąpić kilka innych staników i akcesoriów bieliźnianych, które czasem trudno samodzielnie zamocować.

Minimizer (z jęz. angielskiego minimize - minimalizować, zmniejszać) to rodzaj biustonosza, który ma za zadanie kompresować i optycznie zmniejszać biust. Jak podają producenci, nawet o dwa rozmiary miseczki.

Gdyby sięgnąć do historii bielizny, z pewnością okazałoby się, że pierwsze staniki również były softowe. Wkłady gorseciarskie i tłoczenie termiczne miseczek to stosunkowo młody wynalazek. Wszelkie źródła ilustrowane z czasów, kiedy zaczęto tworzyć i patentować pierwowzory dzisiejszych biustonoszy, wskazują na to, że były one miękkie, a kształt miseczkom nadawały odpowiednio poprowadzone cięcia.

Biustonosz do karmienia, pieszczotliwie i krótko nazywany "karmnikiem", przeznaczony jest dla kobiet karmiących piersią. Pierwszy taki biustonosz opatentował w roku 1943 Albert A. Glosser. Jak to zwykle bywa z innowacjami, to rynek wymusza ich pojawianie się. Tak było i w tym przypadku, bo do powstania karmnika przyczynił się w znacznym stopniu baby-boom, który nastąpił po II wojnie światowej.

Biustonosz halfcup (z jęz. angielskiego – "połowa miseczki") jest jednym z najniżej zabudowanych staników. Odsłania górną część piersi, a w najpłytszej wersji czasem ledwie zakrywa brodawki. Mocno wypycha biust do góry, dzięki niemu uzyskujemy efekt zwany "jabłuszkami w koszyczku". W zależności użytych materiałów halfcup może być miękki, usztywniany lub półusztywniany wkładem gorseciarskim, choć te ostatnie występują wśród halfcupów najrzadziej.

Fullcup (z jęz. angielskiego – pełna miseczka), to najbardziej zabudowany wśród obecnie produkowanych biustonoszy. Najczęściej ma miękkie lub półusztywniane miseczki i wysoki mostek. Jest to również jeden z najbardziej klasycznych fasonów, lubiany przez dojrzałe kobiety. Krój ten, choć występuje w dość szerokiej rozmiarówce, dedykowany jest biustom średnim i dużym.

Czytając i pisząc o biustonoszach dla Amazonek, czyli kobiet po operacji usunięcia piersi, nie zapominajmy, że nawet, jeśli ten temat nie dotyczy nas w tej chwili, nie mamy pewności, że nie będzie dotyczył nas lub naszych najbliższych w przyszłości. Dlatego też ten i inne artykuły poświęcone bieliźnie dla Amazonek są jednocześnie naszym, jako brafitterek i kobiet, apelem o rozszerzenie rozmiarówki tej bielizny – tak, aby jej zakres nie różnił się od tego, który obejmuje bieliznę dla zdrowych kobiet.

Sama nazwa bondeau (wymowa angielska bondo z akcentem na ostatnią sylabę, lub francuska – bado) to po francusku opaska. Nazwa ta wskazuje na najprostszą konstrukcję stanika – w podstawowym wariancie jest to po prostu taśma elastycznego materiału podtrzymująca piersi.

Historia biustonoszy bezszwowych jest ściśle powiązana z historią nowych technologii i materiałami używanymi do ich produkcji. Pojawienie się dzianin i materiałów syntetycznych w masowej produkcji po II wojnie światowej (choć źródła dotyczące historii stanika wspominają także o takim wynalazku firmy Maiden form z 1933 r.) przyczyniło się do rozwoju bieliźniarstwa w ogóle. W tym także do powstania bielizny bezszwowej, ale rewolucja zaczęła się od wynalezienia lycry w roku 1959.

Biustonosze bez fiszbin to kategoria obejmująca sporo typów biustonoszy, miękkich i usztywnianych. Do tej kategorii należą niektóre staniki dla mam karmiących piersią i na okres ciąży, część bielizny dla amazonek, niektóre biustonosze sportowe oraz tak zwane "braletki" – doskonałe jako pierwszy stanik dla młodych dziewcząt.

Historia biustonosza bardotka jest skomplikowana i tajemnicza, tak samo jak skomplikowana i tajemnicza była Brigitte Bardot. Zacznijmy od tego, że pojęciu „stanik bardotka” trudno jest podporządkować jakąś konkretną konstrukcję. Jednocześnie, gdyby zapytać przeciętną Polkę, jakie zna rodzaje staników, większość z nich wymieni właśnie bardotkę na pierwszym miejscu.

Typowa, klasyczna balkonetka (balcony bra, balconette) to jeden z najpopularniejszych, codziennych staników. Miseczki balkonetki składają się z trzech części, natomiast są różnie krojone w kroju tulipanowym występuje jedno cięcie ukośne i jedno pionowe, dzielące dolną część miseczki. Inny, rzadziej występujący rodzaj to cięcie niemal poziome dzielące miseczkę na część górną i dolną, i jedno pionowe z boku miseczki, z której wyprowadzone jest ramiączko.