praca (strona 10 z 19)

Trzy kobiety. Trzy perspektywy. Jeden wspólny mianownik: sposób zarabiania na życie. Sprawdzamy, jak w obliczu pandemii koronawirusa radzą sobie panie sprzątające. Czy zleceń jest więcej, bo ludzie chcą się pozbyć wszelkich zarazków, a może wręcz przeciwnie – Polacy w ramach akcji #ZostańWDomu sami zabrali się za wiosenne porządki?

Mąż Natalii co miesiąc dostaje wysokie wynagrodzenie. Spokojnie starcza im na dostatnie życie, a pozostałą część pieniędzy małżonkowie przelewają na konto oszczędnościowe. Mimo to kobieta nigdy nie chciała porzucić pracy. Teraz w obliczu pandemii koronawirusa utwierdziła się w swoim przekonaniu.

Generacja 50+ zwana jest też srebrnym tsunami. Niestety stereotypy i niedostosowanie miejsc pracy do warunków osób po pięćdziesiątce nie ułatwiają im aktywności zawodowej. W takiej sytuacji znalazły się Urszula i Wacława, które z dnia na dzień musiały porzucić swój fach.

Że mają zespół napięcia przedmiesiączkowego. Że pewnie awansowały przez łóżko. Że mają zbyt delikatne rączki, by trzymać skalpel. Kobieta, która osiągnęła zawodowy sukces, wciąż skazana jest na seksistowskie, niewybredne komentarze i uszczypliwości pod swoim adresem. Niektóre są tym tak zmęczone, że wolą zmienić pracę.

Aneta ma 32-lata i mieszka z mamą, z którą zupełnie się nie dogaduje. Planuje przeprowadzkę, ale znalezienie pracy stanowi dla niej duży problem.

– No proszę: tutaj masz spawarkę, elektrody, tutaj są blachy. No to jedziesz – usłyszała Ewa pierwszego dnia kursu spawania. Zmieniła swoje życie o 180 stopni i nie żałowała tej decyzji nawet przez chwilę.

28-letnia Patrycja wyjechała do Amsterdamu w 2010 roku. Zaczynała jako pokojówka w hotelach, dzisiaj sama jest właścicielką firmy sprzątającej. Plan na najbliższy rok – rozwinąć działalność, by zatrudniać więcej Polaków i poprowadzić ją razem z mamą.

Gdy słucham jej opowieści, przechodzą mnie ciarki. 45-letnia pani Angelina od 4 lat jest mistrzem kominiarskim. Wykonuje usługi, które mogą uratować nasze życie. – Wściekam się, gdy przyszyli kominiarze patrzą jedynie na możliwość zarobku – mówi w rozmowie z WP Kobieta.

Zdaniem jednej z użytkowniczek popularnego forum w dzisiejszych czasach posiadanie dyplomu nie daje gwarancji znalezienia szczęścia w miłości. Jej post wzbudził ogromne zainteresowanie.

"Nieważne jak wygląda, kim jest i skąd pochodzi. Nieważne jaki ma zawód i ile zarabia" - mówi Dominika, 27-letnia pielęgniarka, która przez lata myśląc o swoim przyszłym mężu wierzyła, że jej maksyma jest jedyną słuszną i nigdy jej się nie sprzeniewierzy. I tak było. Dopóki na spotkaniu z koleżankami ze studiów nie musiała powiedzieć, czym zajmuje się jej Paweł.

Ania długo zastanawiała się nad zmianą pracy. Do tej decyzji namówił ją kolega z poprzedniej agencji. Obiecał jej, że razem przejdą przez rekrutację i oboje dostaną nową posadę. Dziewczyna nie spodziewała się, że ta obietnica może się na niej zemścić.

Wiek i doświadczenie przestały być dzisiaj głównymi kryteriami awansu zawodowego. Nic dziwnego, że coraz częściej kierownicze stanowiska zajmują osoby dużo młodsze od swoich podwładnych. Efekty bywają różne, o czym przekonują historie naszych bohaterek.

Wraz z zachodnimi korporacjami i dużymi firmami przywędrowała do naszego kraju moda na biura wieloprzestrzenne. Popularnie zwane są one open space. W jednym z nich pracuje ciężarna kobieta, która obawia się o swoje zdrowie.

Powrót do życia zawodowego po urlopie macierzyńskim bywa bardzo ciężki dla wielu kobiet. "Jestem załamana, sfrustrowana. Czuję, że dla mnie nie ma już nadziei na normalne życie i pracę" - wyznaje jedna z nich.

Urlop macierzyński to dla każdej kobiety wyzwanie. Młode matki muszą wtedy zrezygnować z kariery i całkowicie poświęcić się dziecku. Kiedy jednak kobieta planuje wrócić po urlopie do pracy, często pojawia się problem.

Gdy mężczyźni słyszą od swojej żony: "Jadę w delegację", często zapala im się w głowie czerwona lampka. Boją się, co na takim wyjeździe może się wydarzyć. Jednak u niektórych panów na przedstawieniu swoich obaw się nie kończy, posuwają się znacznie dalej.

Dla romansu Dagmara i Laura zaryzykowały pracę i edukację. Obie poniosły konsekwencje. Pierwsza prawie wyleciała ze studiów, a druga musiała odejść z biura. Czy to było tego naprawdę warte?

Iwona Węgorowska jest akurat "na zleceniu", gdy odbiera ode mnie telefon. Słyszę ciepły głos. W swoim życiu zajmowała się wszystkim – od pracy w szkole po prowadzenie pizzerii. Justyna Paliwoda do rozmów z dziennikarzami podchodzi nieufnie. Kiedyś udzieliła wywiadu i rozdzwoniły się telefony. Sami żartownisie. A przecież obydwie wykonują ważny i potrzebny zawód. I o samotności wiedzą wszystko.

Większość pracodawców przed rozmową rekrutacyjną sprawdza kandydatów, by pozyskać jak najwięcej informacji na ich temat. Tak było w przypadku Emily Clow, która poniosła konwekcje udostępnionej fotografii na Instagramie.

Ostatnie badania pokazują, że na początku 2019 roku ponad połowa Polaków rozglądała się za innym pracodawcą. Niektórym jest wyjątkowo trudno wytrzymać w jednym miejscu. Paweł i Teresa pracowali na kilkudziesięciu stanowiskach. Zgodnie przyznają, że wymarzonej pracy wciąż nie znaleźli.

Do dziś w Polsce panuje przekonanie, że niektóre zawody są "lepsze" od innych. Teresa, Oliwia i Joanna przekonały się o tym aż nadto boleśnie. Dzisiaj już wiedzą, że ich praca to nie powód do wstydu.

W TVN miał gabinet, a w nim nawet kanapę, na której mógł drzemać. "Było mi za dobrze" – mówi Tomasz Sekielski w rozmowie ze "Zwierciadłem". Zainspirowani tą wypowiedzią, postanowiliśmy sprawdzić, czy Polacy mają szansę wypocząć w pracy i czy też im to przeszkadza.

Jadąc na urlop, nie zawsze potrafimy z niego skorzystać. Jednym z powodów jest ciągłe myślenie o pracy – niedokończony projekt, zaległe spotkanie czy obowiązki, które czekają na nas po powrocie. W dużej mierze takie zachowanie zależne jest od naszych przełożonych.

- Na myśl o pracy dosłownie dostaję drgawek. Chodzę do psychiatry, któremu, mimo że czuję się lepiej, opowiadam, że czuję się gorzej - mówi Katarzyna. Nie jest jedyną, która korzysta ze zwolnień wystawionych przez psychiatrę. Nie wiadomo jednak, ile z nich to zwykłe wyłudzenie.

20-letni Joey Barge pracuje w call center w Buckinghamshire. Pracodawca odesłał go do domu, po tym jak mężczyzna przyszedł do pracy w szortach. Wrócił tego samego dnia z żartobliwą odpowiedzią.